Deniz
@Denyilim
Yaşamam gereken binlerce hayat var
Shootaut bu parça tam anlamıyla Lizy (Elizabheth) ve Mr. Darcy karşılaştığında oluşan his gibi.
Değerlendirmeye gelecek olursak akıcı,okunabilir gibi tek düze yönlerini incelemek yerine bana hissettirdiklerinden ve düşüncelerimden bahsedeceğim. Bu nedenle bir değerlendirme bekliyorsanız yazının devamını okumayın lütfen.
Aşk aslında gururu da önyargıyı da mağlup etmiş. Nerede o eski aşklar diyip alışılagelen bu söz üzerinden düşüncelerimi belirtmek istiyorum: Her şey gibi aşk da günümüz şartlarına uygun bir şekilde evrildi. Bugünün aşklarını küçümsemiyorum. Aşk değişti ama aşkın var olan iki tarafı var. Bu her yüzyılda aynı seneler sonra da aynı kalacak. İlk tarafı: Derin tutkulardan, köklü hislerden, saflıktan yoksun olanı. Gelip geçici hevesleri doyurup yeni gelip geçici heveslere yelken açanı. Böyle aşklar cesaretten, sevmekten, çabalamaktan yoksundur. Rüzgarda uçuşan tek nefeste yok olan puf çiçeği gibi. Diğer tarafı ise: yavaş yavaş var olup tüm hücrelerimizi saran bir his gibi. Sanki hep varmış gibi sadece içinizde gezerken onala rastlaşmamışsınız da herhangi önemsiz bir günde fark etmişsiniz gibi. Zaman onu iyice büyütmüş öylece bırakıvermiştir. Hiç varolmadığını düşündüğünüz o his yine herhangi bu sefer önemli bir günde çekip gittiğinde oluşan boşluktur ondan kaynaklanır. Yoksa hiç rastlamadığınızdaki gibi hissederdiniz. Bir kitapta şöyle demişti “Gerçek aşk bulunmaz inşa edilir.“ içimizde inşa ediyoruz iste sonra yıkılıp gitmesini göze alarak. Darcy ve Elizabeth arasında da aşkın bu tarafı var. Sadece gurur ve önyargı rastlamalarını geciktirdi.
Benim gibi eski zamanın budala aşklarına hayransınız okuyabilirsiniz, kendinizi kırların üzerinde hissedeceksiniz. Sonra filminde izlemenizi tavsiye ederim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dünya klasiği bir kitap. Bu nedenle hangi dönem okunursa okunsun çıkarılacak anlamlar var. Madam Bovary aslında bazı yönleriyle insanlığı temsil ediyor bence bazen yaptıklarından ötürü acı duyması sonra zevklerine teslim olması en uç noktaya gelince bir daha yapmayacağını söyleyip aynı duyguyu aradan zaman geçip tekrar tadınca kölesi olması. Bölüm bölüm olarak yaşantımızı kapsıyor bence bizler de
bu duyguları farklı şekilde tatmışısızdır. En merak ettiğim kısmı ise kızlarının hayatının ne yönde şekilleneceği sonunda bunla ilgili bilgilere rastlıyoruz ama küçük Berthe’ nin İlerileyen zamanlarındaki öyküsünü kafamda tasarlamadan duramıyorum. Umarım mutlusundadır Berthecik.
Okuyan herkes biraz kendini bulmuştur. Ben dedemi buldum. Mümin herkesin dedesidir biraz. Çocuk o kadar sahipsiz ki adı bile yok sadece bir dedesi ve onun masalları var mümin torununa inandırdığı noktadan vurdu onu . Hep en iyilere yüklediler en büyük günahları. Sen balık oldun beyaz gemiye vardın ve dedin ki “ Merhaba Beyaz Gemi ben geldim!” benim için kitap böyle bitti. Hoşçakal küçük balık.
(Orozkul sen adi bir puştsun)
Aslında içimizde tanımlayamadığımız gerçeklerden kaçıp kendimizi mazur görme hissininin nerden geldiğini veya ne olduğunu anlatıyor. Macidenin Ömer’e karşı hissettiği anlattığı gibi bir aşk degil bence değer görmeye alışık olmamasıydı onun için Ömer’le hiç bir ortak yanı olmamasına rağmen seviyordu.
( İki haftadır tanıdığın adamla da evlenmezsin be Macide . Sonuna üzülmedim zaten en baştan Bedriciydim. Ömer gibi her şeyi bildiğini zanneden boş adamları sevenlerin baştan böyle olacağı belli aşkları kaçınılmaz sondur. )
Paralel evren , kara delikler, çoklu yaşamın mümkün oluşunu içerdiği için okumak istediğim bir kitaptı. Verilmek istenen mesaj çok anlaşılır bir şekilde apaçık her cümle ve kelimeyle ortaya konmuş. Ancak daha farklı birinin hikayesiyle daha ilgi çekici olabilirdi burda hikaye biraz geri planda aslında yazarın okura bir şeylerin farkında olması gerektiği fazlaca hissediliyor. Kısacası umut vadeden bir kitap .
