Okumaya başladığımdan beri başka hiçbir şeyle ilgilenemedim. Okuyucu olduğum halde yapamadıklarım için kendime sinirlenip durdum. Dianayı hayal edip duruyorum onu yaşama hakkından çocuk olma hakkından mahrum bıraktılar .
Her sayfasını aynı heyecanla okudum. Daha önce okumamış olmanın üzüntüsü var üstümde. İnsan oğlunun umudunun, var olma direncini seyreldiği bir tarih anında olanca görkemiyle gerçek umudun türküsü söylenmiştir.
İnciJohn Steinbeck · Sel Yayıncılık · 202349,8bin okunma
"Benim burada ne işim var?" diye düşündüğünüz oldu mu hiç? Bir labirentin içindeymişsiniz ve kaybolduğunuzdan eminmişsiniz de, her bir dönemeci kendiniz yarattığınız için bu tamamıyla sizin suçunuzmuş gibi hissettiğiniz? Üstelik dışarı çıkmanızı sağlayacak birçok yol olduğunu da biliyorsunuz çünkü labirentten çıkmayı başarmış, dışarıda gülüşüp oynayan insanların seslerini duyuyorsunuz. Çalı çitlerin arasından arada bir görüyorsunuz onları. Yaprakların arasından gelip geçen şekiller halinde. Öyle mutlu görünüyorlar ki onlara değil, bu işi onlar gibi yapamadığınız için kendinize kızgınsınız. Oldu mu hiç? Yoksa bu labirentte kalan bir tek ben miyim?
Not: Kedim öldü de
Nasıl başlayacağımızı anlat George. Küçük bir arazi alacağız önce …
Bana neler hissettirdiğini anlatmam mümkün olur mu bilmiyorum ama bitirdiğimde bi kolum bacağım yok gibi hissediyordum