Derda
@Derda07
Çalar kimisi sürüleri, kaçırır kadınları diğerleri,
Mihraptan kupayı, haçı ve şamdanı,
Övünür bunlarla yıllarca
Zarar gelmeden kılına dolaşır rahatça.
...
Serbesttir, alçaklığı ve suçlarıyla övünmekte,
Suç ortaklarına sırtını dayayan kişi,
Ve :"Suçlu!" diye karar verilir,
Kendinden başka onu koruyacak kimsesi olmayan suçsuz hakkında.
Paramparça oluyor böylece dünyamız
Kaybediyor tüm gücünü edepli davranış;
Nasıl gelişebilir bu durumda akıl,
Bizi doğruya götürecek tek unsur?
Sonunda sağlam ahlaklı kişi de
Yöneliyor dalkavuklara ve rüşvetçilere;
Cezalandıramayan hakim,
Birlik oluyor sonunda suçluyla.
Reklam
Bu kitabı Zahide Tuba Kor çevirmemiş olsaydı herhalde listeme hiç giremezdi. Yahudilere karşı öfkemin ve önyargılarımın nedenleri açık olsa gerek. Her ne kadar siyonist ve yahudi arasındaki farkı bilmek ve kişilere bu şekilde yaklaşmak gerektiğinin farkında olsam da , İtrail'in yaptıklarına karşı olan çok fazla yahudinin olduğunu düşünmediğim için hepsini aynı kefeye koymakta pek tereddüt etmiyorum. (İnşallah ben yanılıyorumdur)
"Bir topluluğa olan kininiz sizi adaletsizliğe sevketmesin." ayetini sık sık hatırlamak zorunda kaldım okurken. Çünkü itrail devletinin kurulması ile beraber ayyuka çıkan ve bunu kışkırtan itrailin yaptıkları sonucu yerlerinden yurtlarından edilen arap yahudilerinin yaşadıklarına hiç empati veya sempati duyamadım.
Ama kitap, Arap yahudileri itraile çekmek için siyonistlerin Arap ülkelerinde kaos çıkarttığını, terör saldırıları düzenlediğini -yahudinin ağzından- göstermesi açısından önemli. Daha önce Roger Garaudy'nin kitabında da Nazilerin holokostunun siyonistler tarafından desteklendiğini okumuştum. Ayrıca mizrahi veya aşkenaz denilen doğudan gelen yahudilerin itrailde nasıl ikinci sınıf insan muamelesi görüp ayrımcılığa uğradıklarını da yine yazarın anıları üzerinden görmüş oluyoruz.
Son kısımlarda yazar itrailin Filistin politikalarını şiddetle eleştirirken kitabı şu şekilde bitiriyor:
"Arap-yahudi bir arada varoluşu ailemin ve benim zihnimizde bir tahayyülden ibaret değil bunu bizzat tecrübe ettik ona dokunduk...Kısa vadede ilerleme ihtimali konusunda ihtiyatlı bir karamsarım, ancak uzun vadede İ.rail -Filistin çatışmasına barışçıl bir çözüm şansı konusunda daha iyimserim.21.yüzyılda apartheid tek kelimeyle sürdürülebilir değildir. Abba Eben gibi ben de milletlerin tıpkı bireyler gibi diğer tüm alternatifleri tükettikten sonra rasyonel
Filistin'in iki bağımsız devlete bölünmesi her iki taraf içinde nispi adaleti sağlamanın bir yoluydu. Ancak İsrail Filistin'in beşte dördüne razı olmayacaktı yerleşimleri genişletmeyi yani Filistinlilerden giderek daha fazla toprak çalmaya devam etti. Yerleşimlerin genişlemesi ile İsrail, iki devletli çözümü bilfiil öldürdü. Batı şeria'dan geriye kalan İsrail yerleşimleri ve askeri üsleriyle kuşatılmış, yaşayabilir bir devlet olamayacak bir dizi Filistin toprak parçasından ibaret. Kısacası iki devletli çözüm öldü veya daha doğrusu hiç doğmadı.
Ancak ailemin hikayesinin bana gösterdiği gerçek siyonist projenin başka bir kurban kategorisinin daha olduğuydu: Arap topraklarındaki Yahudiler. Dahası siyonist hareketinin Filistinli Araplara muamelesi ile Arap Yahudilere muamelesi arasında bir bağ vardı. Her iki grup ta Ortadoğu'nun kalbinde münhasır bir Yahudi Ulus devletinin inşası amacına ulaşmak için birer araçtı. Filistin'in etnik temizliği boş alanlar yarattı ve bu alanlar İsrail'e yerleşmek gibi bir istekleri olmasa bile ortadoğu'dan Yahudiler de dahil bulabildikleri her yerden yahudilerce doldurulmalıydı. Filistinlileri yerinde neden aynı sömürgeci kurumlar Arap topraklarından gelen Yahudi göçmenleri kendine katmakla görevlendirildi ve aynı kibirli Avrupa merkezci oryantalist zihniyet doğudan yeni gelen Yahudileri karşıladı.