.... Hatice, Alemlerin Efendisini, topyekûn kadınlığın topyekûn erkekliğe olan sevgisinden daha büyük bir aşkla sevdi.
Ne güzel muvâzene! Zira, O, zaten topyekûn erkekliğin hülâsası; ve zira O, kulda bittikten ve kulu bitirdikten sonra Allah'a yönelen aşkın bizzat talimcisiydi.
Tabutun hemen peşisıra, masum ve mütevekkîl, başı göğsünde ve gözleri ayaklarında, yavaş yavaş adım atan, anne, baba ve büyükbaba yetimi Nur Çocuk... Sonsuzluk hedefini görmeğe ve göstermeğe memur gözlerinde tek damlasına kâinatın feda olacağı gözyaşı parıltılariyle büyükbabasının tabutunu teşyi ediyor.