"Ben sadece bir şeyi anlamıyorum, nasıl bir insan bunu yapabiliyor, o anlarda nasıl onunla birlikte ölmeden durabiliyor, nasıl oluyor da ertesi sabah bir uykudan uyanabiliyor ve dişlerini fırçalayabiliyor ve bir kravat takabiliyor, o nefes uğruna çabaladığı, mücadele ettiğim, ruhumun bütün güçleriyle tutmak istediğim o ilk insan elimden kayıp giderken, bilmediğim bir yere doğru, dakika dakika, giderek daha büyük bir hızla kayıp giderken ve hummaya tutulmuş beynim de o biricik insanı nasıl tutabileceğime dair hiçbir bilgi yokken..."