Acınız,anlama yetinizi saran kabuğu kıran şeydir.
Nasıl ki meyvenin yüreğinin güneşe açılması için çekirdeğinin kırılması gerekiyorsa, sizin de acıyı tanımanız gerekir.
Acılara gömüldüğünüzde de, yine yüreğinize bakın, sizi acıtan şeyin daha önceleri size sevinç kaynağı olan şeyden başka bir şey olmadığını fark edeceksiniz
Ama,acı ama acı çekerken doğmayı bir ıstırap ,bedenizin yükünü taşımayı alnınıza yazılıp bir lanet olarak düşünürseniz ,ben de size derim ki bu yazıyı alın terinizden başka hiçbir şey silemeyecektir.
Çok kez şöyle dersiniz:
Veririm ama sadece hak edenlere
ne bahçenizdeki ağaçlar ne de çayırlarınızdaki sürüler böyle der.
Onlar yaşamak için verirler çünkü Cimriler yok olmaya mahkumdur.