“Bunu öğren kafana iyice sok,kızım dedi Nana. Pusulanın hep kuzeyi gösteren ibresi gibi,bir erkeğin suçlayan parmağı da daima, mutlaka bir kadını gösterir.Her zaman.Bunu hiç unutma,Meryem.”
Ve kendime soruyorum: Zamanını nasıl geçirdin? Hayatının en iyi yıllarını nereye gömdün? Yaşadın mı? Yaşamadın mı? Bak diyorum kendime, dünyadaki her şeyin nasıl solup soğuduğuna bak.Birkaç yıl daha geçecek, ardından daha mutsuz bir yalnızlık izleyecek, daha sonra sarsak yaşlılık değneğiyle gelecek, daha sonra da çaresizlik ve yıkım olacak. Olağanüstü dünyan yok olacak, hayallerin çürüyüp ölecek, ağaçlardan düşen sarı yapraklar gibi dağılacak.