Gözlerim öylece pencere camında, günlerdir öylece, devinimsiz, bu şekillere dalıp, savrulmuş bir hayatı yeniden yaşıyorum. Ama günbegün içimde kalan son şeylerin de boşaldığını, tenhalaştığımı hissediyorum. Akıp gidiyor her şey.
Her gün bir perde iner ömrümüze, bir perde açılır, her şey birden değişir. Değişir tablolar, renkler, kokular, nesneler. Sorarız ben hangi dündüm, hangi renk, hangi koku?