Derya sahat
@Deryasht
Lisans
Siirt
96 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
İncelememe bu cümleyle başlamak istedim; "yaşarken yaşayalım"
Her birimizin öyle hayatları var ki her biri içinde farklı bambaşka hikayeler barındıran. Kiminin yükü sırtına ağır gelir, kimi tekdüzeliğe dayanamaz hale gelir... fakat her birinin içinde gizli olan itiraf edilemeyen bir şey var ki, bir şekilde kaçma dürtüsü. Mucadeleden -büyük ya da küçük hiç fark etmez- kaçmak en kolayı.
Ölüm ne soğuk bir kelime ama kaçınilmaz bir son. Eni sonu hepimizin gidecegi yer orası. Sadece belirsiz olan bir şey var ki ne zaman olacagi belli degil. Şuna eminim ki içimizde sakladigimiz bütün dürtüleri -delilikleri- bir şekilde bazı sebeplerle sakliyoruz ya da bastiriyoruz. Gerek toplumsal getirilere aykırı gözükmemek için, gerek toplumda kabul görülmek için, gerek ailevi degerlere zarar vermemek için... fakat suna da eminim ki bizler de bir deneye tabii tutulsaydik farkinda olmadan içimizdeki hiç bir istegi, ihtiyaci saklama geregi duymazdık.
Peki yarın ne olacaği belli mi ?
Yani o sonun bugün gelmeyeceği malum mu ?
Ölüm her an baş ucumuzda bekliyor. Bizse erteleyerek, bastırarak, öteleyerek geciriyoruz tum zamanimizi pervasizca.
Bu eser benim belki de yaşamımım birçok noktasina somut anlamda dokundu.
Diliyorum ki herkesin bir uyanışı olur.
Kaleme emeğe sağlık.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şükrü Erbaş
Sanırım elimde olsaydı tüm bir kitabın tüm satırlarını paylaşırdım. O kadar derin, o kadar yalnız, o kadar içten, o kadar samimi hisler ki...
Her bir sayfada kendimi buldum, ölçtüm, tarttım, elestirdim diyebilirim.
Kaleme, emeğe sağlık.
Her yaşanmışlık bir yerlerde bir şekilde birilerine dokunuyor öyle ya da böyle..
Bana dokunan her bir satır için minnettarım...
İçimizdeki Şeytan ı okurken aklıma Ahmet Altan ın kaleme aldıgı Icimizde Bir Yer adlı kitabı geldi. Orda gecen bir kısım vardı "Sus Artık Sesim" diye okuyanlar bilir.
1984 ten sonra beni etkileyen ikinci kitap oldu diyebilirim. Fakat etkilendiğim kısım Ömer ve Macide nin birbirlerine olan tutkuları ya da birbirlerinden vazgeçisleri değildi. Etkilendiğim kısım kendi zihinlerinden geçirdikleri düşünceleriydi. Hepimizin içinde barindirdıgı o kötülükleri dile getirmis olmalari beni çok derinden etkiledi. Her sayfasında kendimden parçalar buldum.
Iyi ve kötu yönlerinden degerlendirmek gerekirse genel anlamda akıcı okuyanı sıkmayan bir lisanı var. Fakat yer yer bazı olayları çok fazla tasvir -betimleme- etmeye çalısması bir noktada kitabı kapattirdı bana. En kalıcı ve okuyanı kendisiyle baş başa bırakıp kendi iç dünyasına döndüren
-ben ne yapıyorum, kimim , neyim sorularını
İç dünyanıza yönelten, Cengo nun kendi icinde yaşadığı bohemlerdi diyebilirim. Bana Diyarbakırı bir kez daha sevdiren, çok basarilı bir kitaptı. Okurken diyarbakirda geziyor gibi hissediyorsunuz bazı satırlarda.
Sonunda Denizin ( ciwan) akibetinin ne olduguda olsaydi iyi olurdu diye dusunuyorum :)
Syn. İdris Baluken e saygi ve sevgilerle. En kisa zamanda aydinlik gunlerde bulusmak dilegiyle.
