Kanlarıyla işaret yazanlar yürüdükleri yolda ahmaklıkları da onlara şunu öğretir: İnsan kanla hakikati kanıtlar. Oysa kan, en kötü tanığıdır hakikatin; kan, en saf öğretiyi bile zehirler, yürek çılgınlığına, yürek nefretine dönüştürür.
Kişi, atacağı her doğruluk adımı için kendisiyle savaşmak zorundadır; yüreğinin, yaşam sevgisi ve güveninin bağlı olduğu her şeyi buna feda etmek zorundadır. Bu da ruh büyüklüğü getirir: Doğruluğa hizmet, en güç iştir.