yağmur
@Desperato_lectorem
129 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Hakikatin Yasaklı Hâli "Asılacak Kadın"
Yaşadığımız coğrafyanın acı bir tanıklığıdır bu kitap.
Baskıyla büyütülmüş, baskıya boyun eğmeyi öğrenmiş Melek’in hikâyesi; aslında susturulmuş nice kadının hikâyesidir. Onu ezen yalnızca erkek egemen düzen değil, ahlak bekçiliğine soyunmuş ahlaksızlıkların kendisidir.
Kadın kadının yurdu olmalı değil mi?
Olmalı… ama olmuyor. Çünkü çoğu zaman kadın, kadının yarasına merhem değil; yarasına tuz oluyor. Sığınağı olmak yerine sınavı, yoldaşı olmak yerine yargıcı kesiliyor.
Bunca okuduğum kitap içinde kadının yalnızlığı ve erkeklerin ikiyüzlülüğü bu kadar sahici, bu kadar çıplak ve sarsıcı anlatılmamıştı. Yazar, süslemeden, kaçmadan, acıyı estetize etmeden hakikatin tam ortasına bırakıyor okuru.
Iş güç olmasa bir oturuşta başından kalkamayacağınız bir kitap. Her insanın evlenmeden önce de okuması gereken bir kitap. Ilişkilerin karanlık noktası olan "tekdüzelik"ten kaçılamayacağını görüyorsunuz. Hayat görüşleri yakın olmayınca zamanla kopuyorsunuz.
Özetle; dostluk, aşk, aile kavramları zamana yenik düşüyor. Okurken siz de yaş alıyorsunuz sanki.
Öncelikle çok sürükleyici bir kitap. Ancak bir o kadar da insanı geren bir kitap. Eminim kimse Miranda'nın yaşadığı çaresizliği yaşamak istemez.
Baskının, seçim şansının yok edildiği bir ortamda hiçbir kadın varolmak istemez. Miranda'nın - aslında tüm kadınların - sessiz çığlığı, içimde derin bir yankı buldu.
Gulyabani 'yi birçoğumuz filmden biliyoruz. Uzun zamandır okumak istediğim bir kitaptı. Çünkü bir kitap her ne kadar filme uyarlanırsa uyarlansın o detayları, betimlemeleri barındıramaz.
O kadar ustalıkla anlatılmış ki bir an kendimi perilerin yaptıklarına inanırken buldum ve bir filme sığdırılamayacak kadar düzenek barındırıyordu içinde. Bugün hala Hüseyin Rahmi Gürpınar kaleminden çıkan bu perili ev düzeneğini somut bir şekilde inşa edebilmek çok zordur. Kitabın içindeki tekerlemeler, uydurmasyon cin dili Hüseyin Rahmi Gürpınar 'ın dahiyane bir hayal dünyası olduğunu gözler önüne seriyor. Kendi döneminde neden bağımsız bir sanatçı olduğunu bir kez daha anladım.
Keyifle okudum.
Hemite Dağı, Anavarza, Murt Çalısı... Yaşar Kemal'in eşsiz tasvirleriyle adeta kendimi o coğrafyanın içinde hissettim. Pampal çiçeği, itburnu çiçeği, Yarpuz bitkisi, Hıltan otu, Mantuvar çiçeği... Hiç duymadığım bitkilerin, çiçeklerin kokusu burnuma geldi. Coğrafyamızı Yaşar Kemal'in perspektifinden okuyunca kendinizi orada hissetmemeniz mümkün değil.
Bir yanda topraksız insanların çaresizliği, hor görülmüşlüğü...
Bir yanda töreye kurban edilen gencecik çocuklar ve evlat acısına rağmen töreyi devam ettirmeye gönüllü iki aile arasındaki çatışma, yozlaşma ruhsal betimlemeler ile(az da olsa) çok güzel aktarılmış.
Ve son olarak kitaptan bir alıntı:
*"Topraksız insan, sürüsüz çobandan beter olur."
*"Şu dünyada her bir yaratığın tutunacak bir dalı var, insanın yok. Şu dünyada yalnız olan, kimsesiz, çaresiz olan yalnız be yalnız insandır."
