Yazar:
Friedrich Nietzsche
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 57 dk.
Sayfa Sayısı:
104
Basım Tarihi:
2010
İlk Yayın Tarihi:
1895
Yayınevi:
Alter Yayınları
Orijinal Adı:
Der Antichrist: Fluch auf das Christentum
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Almanya
ISBN:
9786054523276
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
33 diğer baskı · Tümünü Göster
Deccal
2.478 okunmaTutku Yayınevi · Ağustos 2016 · 128 s.
Deccal
324 okunmaSay Yayınları · 2008 · 96 s.
Deccal
263 okunmaErasmus Yayınları · 1 Ocak 2018 · 100 s.
Deccal
234 okunmaSiyah Beyaz Yayınları · Eylül 2016 · 112 s.
Deccal
229 okunmaKırmızı Kedi Yayınevi · Temmuz 2020 · 128 s.
Deccal
176 okunmaOlympia Yayınları · Ocak 2016 · 100 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Öncelikle her türden kitabı okurum fakat esas amacımın inceleme ve konu üzerinde hâkimiyet kurma olduğunu belirtmek isterim.
Ve bir dipnot daha geçmek isterim ki Nietsche gibi bir çok yazar için de yapılması gerektiğine inancım sonsuz;
Bir kitaba başlamadan evvel kitabın yazarının hayat hikayesi hakkında kısa bir araştırma yapmak o kitap ve yazarın diğer kitapları hakkında bir adım önde olmanıza sebebiyet verir.
Nietzsche gibi bir çok batı filozofu için yazılacak ve söylenecek çok şey var.! Fakat ışığın kendi medeniyetimizde olduğunu bildiğimizden üzerinde çok fazla inceleme yapmak zaman kaybı olur.
Bu incelemeyi yazmama sebebiyet veren asıl mevzu ise kitap içerisinde denk geldiğim aşağıdaki bölümdür;
Dikkatlice okuyunuz....
".....Laf aramızda, bunlar daha erkek bile değildirler... (Hristiyanlığı kastediyor)
Müslümanlık, Hristiyanlığı horgörüyorsa, bin kez haklıdır: Müslümanlık erkekleri varsayar...
60.
Hristiyanlık bizi antik kültürün mirasından etti, daha sonra da, bir kez daha, Müslüman
kültürün mirasından etti. İspanya'nın harika Mağribi kültür dünyası, bizim için, temelde, Roma ve
Yunanistan'dan daha akraba, bizim duyum ve beğenimize daha yakın olan bu dünya, ayaklar
altında ezildi (—bunların ne tür ayaklar olduğunu söylemeyeceğim—), niye? Çünkü soylu, erkekçe
içgüdülerden kaynaklanıyordu, çünkü yaşama Evet diyordu; hem de Magrib yaşamının nadide ve
rafine hoşluklarıyla!... Sonradan Haçlılar, önünde toza toprağa yatmaları onlara daha yaraşacak
birşeyle savaştılar —bir kültürle, ki, daha bizim ondokuzuncu yüzyılımız bile onun karşısında pek
fukara, pek «geç» kalsa gerek. —Tabiî, istedikleri, talandı : Doğu, zengindi... Yansız olalım en
azından! Haçlı Seferleri —yüksek bir korsanlık, başka birşey değil! —Alman asilzadeliği, temelde
Viking'ce olan bu
Deccal is comingFelsefe
Nietzsche bu kitapta mahkemeyi kurmuş, sanık olarak almış karşısına Hristiyanligi; eleştirilerini, yer yer çok sert söylemlerini, tarihten örneklerini, kendi akıl yürütmeleri ve vardığı sonuçlarini bir bir Hristiyanligin suratına vurmuş adeta.
Sonra eline tokmağını almış Nietzsche ve kararını açıklamış:
"—Bununla sonuca varıyor, yargımı bildiriyorum. Mahkum ediyorum Hristiyanlığı; ona, şimdiye dek herhangi bir savcının ağzından çıkan en korkunç suçu yöneltiyorum. O benim için düşünülebilir yozlukların en yükseğidir, olanaklı en son yozluğun istemi olmuştur. Hristiyan Kilisesi yozluğunu bulaştırmadık hiçbir şey bırakmamıştır, her değeri bir değersizlik, her hakikati bir yalan, her dürüstlüğü bir ruh alçaklığı haline sokmuştur."
Ve bize de helvasını yemek kaldı.
Nietzsche, Hristiyanligin (kitapta ağırlıkla eleştirelen ana unsur o olduğu için din demiyecegim) baş düşmanın bilim olduğunu vurgulamis. Hristiyanligin ogretilerinin insanları miskinlestirdigini; bu dünyayı hayal haline getirdiğini, sürekli günah, ceza, ödül, öteki tarafa işleri havale etme gibi ... Tüm bunlara karşı bir tutum alan Nietzsche, bu kavramlar etrafında şekillenen insanın hayata dair sözünün olamayacağını söyler:
"(..) oysa bu kurgular dünyası gerçekliği sahteleştirir, değersizleştirir"
"(..) inanan, neyin «doğru» olduğu neyin olmadığı sorusu için herhangi bir vicdan sahibi olmakta özgür değildir: bu noktada dürüst olsaydı, bu onun batışı olurdu"
Hristiyanligin, bilimsel gelişmelere hazır hale gelmiş Roma-Grek uygarlığınin gelişimini yerle bir ettiğini aynı zamanda şu an bile (19. Yy) o seviyeye varamadiklarini söylediği Müslüman uygarlığınin (Endulus) getirilerini yerle bir ettiğini dile getiren Nietzsche, Haçlı seferlerini de sert bir dille eleştirir.
Keyifli okumalar
Kimileri ölümünden sonra doğar.....
Nietzsche okuyanlar az pek çok bilir bu cümlenin ne ifade ettiğini....Gerçekten gözlemlediğim bir şey varsa o da bütün kitaplarında farklı bir kitabını dahi okusanız diğer kitaplarıyla bağını asla koparmadığını hissedeceğiniz gerçeğidir.....Zira ben Deccal'i okuyunca biraz Zerdüşt' ünden biraz İnsanca , Pek İnsanca sından , Ahlakın Soykötüğü'nden ve biraz da Putların Alacakaranlığı'ndan pek çok aynı kesit yakaladım....Zaten Nietzsche okuyucusuna farklı ve çok değerli bir gözle baktığı için onu her kitabında bağlantı kopukluğu olmasın diye bağlantılı ilişkiler kurmasına yardımcı oluyor...Yine bu kitabında da diğer eserlerinde olduğu gibi "Üstün İnsan" kavramının üzerinde duruyor ....Fakat üstün insanı tanımlarken onun tam tersinden bir kavramla açıklıyor bunu; Hıristiyan olmayan insan(Aslında herhangi bir dine mensup olmayan)....Zayıflıktan nefret eden, mutluluğu adeta güçle eşitleyen , zayıfların yok olması gereğini her zaman savunup insanın zaaf noktasının" acıma" olduğunu dile getiren Nietzsche burda da bunu bize aşılayanın hristiyanlık olduğunu bunun din dışı versiyonunun ise Ahlakçı Kant olduğu iddiasını öne sürüyor.... Bu prangalardan kurtulmak için sürekli mücadelede olmamız gerektiğini karşıtı na çok sert sözler sarfederek dile getiriyor ....Budizm, Brahmanizm, Yahudilik , Konfüçyanizm ve İslam değindiği diğer dinler arasında.... Kendince, İnsanları düşünmekten alıkoyan onları köleleştiren yaratıcılığını yok edip sıradanlaştıran bir şeye insanların da bu kadar bağlandığını anlamlandırmanın bir yolu olmadığını savunuyor... Tabiki bunu yaparken ayak sınıfı diye adlandırdığı Sosyalistleri de gömmeden geçemiyor....Tabi özelde hristiyanlık genelde de bütün dinleri hesaba çekerek bir sonuca varıyor:
"—Bununla sonuca varıyor, yargımı
iflah olmuyorum
kitap alışkanlığım yok diye 100 kere soyluyorum ama ben her şeye rağmen basladim. niyeyse şu an nietzsche okumak
hedefim şu an bu kitabı bitirmek -yarin yeni kitaba basliyorum-
Bir kitap düşünün ki kapağını açtığınızda kelimeler size nefretle bağırmaya, çığlıklar atmaya başlasın. Ancak hiçbir şekilde dilini bozmadan. İşte düşündüğünüz kitap Deccal'dir.
Nietzsche'nin Deccal'i
Bir Friedrich Nietzsche kitabı okuduktan sonra kafa allak bullak olmuyorsa, bir kaç gün boyunca kitapta geçen yoğun içerikli düşünceler beyni ele geçirip sürekli tekrarlanmıyorsa kitap tam anlaşılmış sayılmaz diye düşünüyorum.
Bu arada kitabın isminden korkup kararsız kalanlar için şunu belirteyim, kitabın içeriği hiç de korkunç değildir ancak biraz serttir, o da Nietzsche'nin imzası olsun :D
Deccal'e geçmeden önce çeviriyle ilgili şu açıklamayı da belirtmek istiyorum. Her sayfası dolu dolu olan, yoğun içerikli Nietzsche kitaplarında çevirmenlerinin daha dikkatli çeviri yapmasının elzem olduğunu düşünüyorum. Kitapta bir çok yerde çok daha basit şekilde çeviri yapılabilecekken çevirmenin devrik cümleler kullanması ve bazı yerlerde kelime fazlalıkları yada eksiklikleriyle kitabın anlaşılmasını zorlaştırdığını düşünüyorum. Avrupa ve Türkçe Dilleri arasındaki gramer farklılığından dolayı bazı çevirmenler bunu yapabiliyor o yüzden bir çok kitapta devrik cümleler ya da tam anlaşılmayan cümleler oluşabiliyor. Normal romanlarda bu durum çok göze batmazken özellikle teknik kitaplarda ve felsefe kitaplarında daha çok göze battığını düşünüyorum.
Kimi insanlar içinde yaşadığı toplum düzenini sorgulamaz, 
Oscar Wilde'nin dediği gibi "Yaşamak çok nadir rastlanan bir şeydir. Çoğu insan sadece var olur."
Friedrich Nietzsche gibi mükemmellik arayan insanlar ise hayatı sürekli sorgular yanlış olan ne varsa onu eleştirir ama sadece eleştirmekle kalmaz çözüm yollarını da gösterir. Ve bu yüzden en yüksek mertebedeki insan modeline de "üstinsan=üstün insan" demiştir.
Kitap Avrupa'da ilk çıktığında sansürlü olarak yayınlanmıştır. Çünkü
Friedrich Nietzsche kitabı okuduktan sonra kafa allak bullak olmuyorsa, bir kaç gün boyunca kitapta geçen yoğun içerikli düşünceler beyni ele geçirip sürekli tekrarlanmıyorsa kitap tam anlaşılmış sayılmaz diye düşünüyorum.
Bu arada kitabın isminden korkup kararsız kalanlar için şunu belirteyim, kitabın içeriği hiç de korkunç değildir ancak biraz serttir, o da Nietzsche'nin imzası olsun :D
Deccal'e geçmeden önce çeviriyle ilgili şu açıklamayı da belirtmek istiyorum. Her sayfası dolu dolu olan, yoğun içerikli Nietzsche kitaplarında çevirmenlerinin daha dikkatli çeviri yapmasının elzem olduğunu düşünüyorum. Kitapta bir çok yerde çok daha basit şekilde çeviri yapılabilecekken çevirmenin devrik cümleler kullanması ve bazı yerlerde kelime fazlalıkları yada eksiklikleriyle kitabın anlaşılmasını zorlaştırdığını düşünüyorum. Avrupa ve Türkçe Dilleri arasındaki gramer farklılığından dolayı bazı çevirmenler bunu yapabiliyor o yüzden bir çok kitapta devrik cümleler ya da tam anlaşılmayan cümleler oluşabiliyor. Normal romanlarda bu durum çok göze batmazken özellikle teknik kitaplarda ve felsefe kitaplarında daha çok göze battığını düşünüyorum.
Kimi insanlar içinde yaşadığı toplum düzenini sorgulamaz, Oscar Wilde'nin dediği gibi "Yaşamak çok nadir rastlanan bir şeydir. Çoğu insan sadece var olur."
Friedrich Nietzsche gibi mükemmellik arayan insanlar ise hayatı sürekli sorgular yanlış olan ne varsa onu eleştirir ama sadece eleştirmekle kalmaz çözüm yollarını da gösterir. Ve bu yüzden en yüksek mertebedeki insan modeline de "üstinsan=üstün insan" demiştir.
Kitap Avrupa'da ilk çıktığında sansürlü olarak yayınlanmıştır. ÇünküBütün çıplaklığıyla HristiyanlıkHristiyanlık
Alman düşünür olan Nietzsche 17 yaşına kadar babası ve dedesinin yolundan gidip bir papaz Olmak isterken araştırmalarının sonucunda Hristiyanlıktan çıkmıştır ve hatta Hristiyanlığa karşı kini o kadar büyümüştür ki ''deccal''adlı eserinde bunu bariz bir şekilde görebiliyoruz kitapta İsa'ya karşı herhangi bir kötü söylem bulunmayıp pavlus ve diğer din adamlarına karşı birçok Hiciv yer almaktadır Yüzyıllardır Hristiyanlar insanların beynine bulayarak insanlığa sürülmüş çıkmayan bir kara leke olarak hristiyanlığı tanımlar. Yeni ahitten bölümler vererek aslında ne kadar saçmaladılarını gözler önüne sürer Hatta şöyle bir ifade kurar yalnızca tek bir hoş özellik bulmak için yeni ayeti inceledim ama nafile içinde samimi iyi niyetle güvenilir ve dürüst hiçbir şey yok. hakikat adı altında insanların ne kadar ezdikleri ve kandırdıkları öteki dünyayı sunarak insanları korkutup bilimle uğraşmalarını engelledikleri Hristiyanlığın gerçekte Hristiyan diye bir şey olmadığ hiç 2000 yılından beri Hristiyan denen şey aslında psikolojik bir kendini kandırma durumu idi diye tanımlar. Budizm ve hristiyanlığı Birçok yerde karşılaştırır mesela :Budizm söz vermez, doğrudan yerine getirir; Hristiyanlık hep söz verir ama bunları asla yerine getirmez. Diyerek hristiyanlığı bütün çıplaklığıyla gözler önüne sürer.
Deccal, inanç ve aklı yüksek bir düzlemde uzlaştırmaya çalışmadan, Hıristiyanlığa yöneltilen çok sert bir eleştiridir. Zira bu din, bir kültür yıkıcıdır, insani içgüdüler taşıyan her türlü uygarlığa düşmandır, zayıf ve hasta olanlar içindir... Hayali nedenler ve hayali kavramlarla beslenen din, yalan üstüne kurulu olduğundan, bilgiye düşmandır, kişiye ne huzur ne de mutluluk bahşeder.
..Arka kapaktan ..
..Yazar, hristiyanlık dininde ruhban sınıfı başta olmak üzere sırasıyla hristiyan öğretileri, inancın kendisi ve bunların sonucu konularında iddialı eleştiriler ele alıyor. .
.....Bugünün insanı boğuluyorum onun temiz olmayan nefesinden..S 103
deccalFriedrich Nietzsche 
Deccal Bu kitap Hristiyanlığın çürümüşlük inanç ve sistemine rahiplerin kendi siyasi çıkar ve iki yüzlülüğüne atıfta bulunmuş. Friedrich Nietzsche bilime olan inancına tamamen zıt olan bu inancı resmen hırpalamış yerden yere vurmuş bir kitap. Aslın da Hz. İsa'nın huzurlu, yargısız, tasasız,suçluluk duygusu ve öfkeden uzak bir ruh halinin bulunduğuna inanıyor kitap da konusu geçen budizm tarzında bir hayat aslında ama bunun müritler rahipler tarafından bir güç istenci olarak kendi çıkar doğrultusunda evrilmesi ve Hristiyanlığın bugün kü etine ve kemiğine bürünmüş halini ağır bir dille eleştirmiş. Bir paragrafta aynen şu cümleler yer alıyor. Bu müjdeci yaşadığı gibi öldü, öğrettiği gibi ''insanlığı kurtarmak'' için değil, insanlığa nasıl yaşanacağını göstermek için. Ben okurken keyf aldım okuyacaklara da şimdiden iyi okumalar.Felsefe
Friedrich Nietzsche Deccal Bu kitap Hristiyanlığın çürümüşlük inanç ve sistemine rahiplerin kendi siyasi çıkar ve iki yüzlülüğüne atıfta bulunmuş. Friedrich Nietzsche bilime olan inancına tamamen zıt olan bu inancı resmen hırpalamış yerden yere vurmuş bir kitap. Aslın da Hz. İsa'nın huzurlu, yargısız, tasasız,suçluluk duygusu ve öfkeden uzak bir ruh halinin bulunduğuna inanıyor kitap da konusu geçen budizm tarzında bir hayat aslında ama bunun müritler rahipler tarafından bir güç istenci olarak kendi çıkar doğrultusunda evrilmesi ve Hristiyanlığın bugün kü etine ve kemiğine bürünmüş halini ağır bir dille eleştirmiş. Bir paragrafta aynen şu cümleler yer alıyor. Bu müjdeci yaşadığı gibi öldü, öğrettiği gibi ''insanlığı kurtarmak'' için değil, insanlığa nasıl yaşanacağını göstermek için. Ben okurken keyf aldım okuyacaklara da şimdiden iyi okumalar.
Buyrunuz Deccal..
Nietzsche mi çok öfkeli, yoksa biz mi fazla kabullenmişiz? Bilemiyorum;)
Deccal, Nietzsche'nin en sivri, en saldırgan metinlerinden biri olabilir. :) Öyle ki, kitabı okurken zaman zaman felsefe metni mi, kişisel bir öfke manifestosu mu okuduğunuzu sorguluyorsunuz.
Nietzsch' kişisel olarak ,ne ben onu sevdim ,ne o yollarıma papatyalar sererdi.:) Ama ,şimdi adam sarsmış okuyucuyu:)
Friedrich Nietzsche, 19. yüzyılın en çok tartışılan filozoflarından biri. Yazdıklarıyla sadece dönemin düşünsel yapısını değil, sonraki çağları da kökünden sarsmıştır. “Tanrı öldü” sözüyle tanınır, ama bu, Tanrı’ya değil; Tanrı fikrinin ardında gizlenmiş çürümüş düzenlere bir tepki niteliğindedir. Deccal ise onun elinde, bir felsefe kitabından çok manevi tabut açıcı işlevi görür.
Nietzsche’ye göre Hristiyan ahlakı hayatı değil, ölüm korkusunu kutsar. Cesareti günah, arzuyu tehlike, gücü şeytanlık sayar. Sonra da tüm bu yasaklara “erdem” der. Yani diyebiliriz ki:
"Ahlakı övüyorsun ama yaşama küfrediyorsun. Bu nasıl bir çelişki?"
Sadece Hristiyanlık değil, Nietzsche Deccal’de Budizm’i de tartışmaya açar. Ona göre Budizm, Hristiyanlığa kıyasla çok daha “gerçekçi” ve “soğukkanlı” bir sistemdir. Hatta onu zaman zaman “hastalıkla başa çıkmada daha dürüst bir yöntem” olarak över. Ama yine de yaşamı yücelten değil, acıdan kaçınma odaklı bir öğreti olduğu için eleştirisinin dışında kalmaz. Nietzsche’ye göre her inanç sistemi, insanı yaşamın coşkusundan koparıyorsa, orada durmak gerekir.
İslam konusunda ise diğer dinlere göre daha az şey söyler ama dikkat çeken ifadeleri vardır. Özellikle Hristiyanlıktaki zayıfı kutsama anlayışını eleştirirken, İslam’ı “daha dürüst ve savaşçı bir din” olarak anar. Bu, onun güç ve irade temelli felsefesiyle bağdaştığı için kısmen olumlu bir
Yazar Hakkında
Friedrich NietzscheYazar · 71 kitap
Alman filolog, filozof, kültür eleştirmeni, şair ve besteci. Din, ahlâk, modern kültür, felsefe ve bilim üzerine metafor, ironi ve aforizma dolu bir üslupla eleştirel yazılar yazmıştır. Nietzsche'nin kilit fikirlerini Apollon-Dionysos ikiliği, Perspektivizm, Güç İstenci, "Tanrı'nın ölümü", Üstinsan ve bengi dönüş oluşturur. Felsefesinin merkezini oluşturan şey, kişinin coşkun enerjisini sömüren her türlü öğretinin, toplumsal olarak ne kadar geçerli olursa olsun sorgulanarak "hayatın olumlanması"dır. Hakikatin değeri ve nesnelliği üzerine yürüttüğü kökten sorgulaması, geniş çaplı yorumların odağını oluşturur ve etkisi özellikle kıta felsefesi geleneğinde varoluşçuluk, postmodernizm ve postyapısalcılık da dâhil olmak üzere devam etmektedir.
Nietzsche, kariyerine felsefeye dönmeden önce klasik filolog (Yunan ve Roma metin eleştirmeni) olarak başladı. 1869 yılında yirmi dört yaşındayken Basel Üniversitesinde klasik filoloji kürsüsüne, bu yeri alan en genç kişi olarak atandı. 1879 yazında, hayatının büyük bölümünde kendisine dert olacak olan sağlık sorunları yüzünden istifa etti. 1889'da kırk dört yaşında zihinsel yetilerinin tamamının kaybıyla sonuçlanan bir çöküş yaşadı. Çöküşü sonraları, üçüncü devre sifilis hastalığının yol açtığı, nadir görülen bir genel pareziye yoruldu; fakat bu teşhiste soru işaretleri vardı. Nietzsche, kalan yıllarını 1897'de ölümüne kadar annesinin, 1900'de kendi ölümüne kadar kız kardeşi Elisabeth Förster-Nietzsche'nin bakımında geçirdi.
Bakıcısı olarak kız kardeşi, Nietzsche'nin el yazmalarının idareciliğini ve editörlüğünü üstlendi. Förster-Nietzsche, tanınmış bir Alman milliyetçisi ve antisemitist olan Bernhard Förster ile evliydi ve Nietzsche'nin yayımlanmamış yazılarını, kocasının ideolojisine uyarlamak üzere, Nietzsche'nin belirttiği, antisemitizm ile milliyetçiliğe sert ve bariz biçimde karşı çıktığı görüşlerine genellikle ters düşecek biçimde yeniden düzenledi. Förster-Nietzsche'nin yaptığı değişiklikler sebebiyle Nietzsche'nin adı, sonraları yirminci yüzyıl bilim insanları Nietzsche'nin fikirlerinin yanlış yorumlanmasına karşı harekete geçmiş olsalar da, Alman militarizmi ve Nazizm ile birlikte anılır olmuştur.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Friedrich_...
