Yazar:
Friedrich Nietzsche
Çevirmen:
Oruç Aruoba
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
Temmuz 2020
İlk Yayın Tarihi:
1895
Yayınevi:
Kırmızı Kedi Yayınevi
Orijinal Adı:
Der Antichrist Fluch auf das Christenthum
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Almanya
ISBN:
9786052986417
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
33 diğer baskı · Tümünü Göster
Deccal
2.478 okunmaTutku Yayınevi · Ağustos 2016 · 128 s.
Deccal
324 okunmaSay Yayınları · 2008 · 96 s.
Deccal
263 okunmaErasmus Yayınları · 1 Ocak 2018 · 100 s.
Deccal
234 okunmaSiyah Beyaz Yayınları · Eylül 2016 · 112 s.
Deccal
229 okunmaKırmızı Kedi Yayınevi · Temmuz 2020 · 128 s.
Deccal
176 okunmaOlympia Yayınları · Ocak 2016 · 100 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
9/10
2022 193. kitabı
#deccal 1880'lerin sonlarında Nietzsche'nin düşüncesinin radikalleşmesini yansıtır.
İlk yarıda Hıristiyanlığın temel kavramlarını ve fikirlerini radikal bir eleştiriye tabi tutarken,
9/10
2020 107. kitabı
Öncelikle Nietzsche okumak inanılmaz karmaşık, ama yazım ve özellikle noktalama hatalarıyla imkansıza yakın oluyor. O yüzden daha iyi yayın varsa deneyim derim.
Nietzsche, Hristiyanlığı o kadar güzel eleştirmiş ki, her eleştirisinde kendinizi bulabiliyorsunuz. Her cümlesinde keşke Nietzsche Müslüman’da olsaydı, Budist olsaydı, Yahudi de olsaydı dedim. Fikirlerini ve düşüncelerini okudukça merak ettim.
Çok dallanmış bilgi birikimi sizi konunun peşinde koşturacaktır. Biraz mitoloji, biraz Nietzsche dili, biraz da felsefe aşkı size bu kitabı okutmaya yeter diye düşünüyorum.
Kişinin beni anlamasının, hem de zorunlukla anlamasının koşulları, —bunları pek iyi bilirim. Benim yalnızca içtenliğime, tutkuma dayanabilmek için, düşünsel konularda katılık kertesinde dürüst olması gerekir kişinin. Dağlarda yaşamaya, alışkın olması gerekir— çağın siyasetinin ve halkların çıkarcılıklarının sefil gevezeliğini kendi altında görmeğe. Aldırmaz olmuş olması gerekir, hiç sormaması gerekir, doğruluk yararlı mıdır diye, bir kötü kader olup çıkar mı diye... Bugün kimsenin sorma yürekliliğini göstermediği sorulara sertliğin verdiği yatkınlık; yasaklanmış olana yüreklilik; labirente önceden-belirlenmişlik. Yedi yalnızlıkta edinilmiş bir deneyim. Yeni bir müzik için yeni kulaklar. En uzaklar için yeni gözler. Şimdiye dek sağır kalınmış doğrular için yeni bir vicdan. Ve yüce üslubun iktisat istemi: gücünü, heyecanlanmalarını derli-toplu tutmak... Kendi kendine saygı; kendi kendine sevgi; kendi kendisi karşısında koşulsuz bir özgürlük...
Nietzsche’nin keskin dilinin tüm gücünü Hristiyanlık ve onun insanlığa dayattığı değerleri üzerine “çekiç” gibi indirdiği kitabı.
Eser, Nietzsche’nin kavradığı ve tanımladığı halleriyle; ahlaki, “humanitas”’çı, soylu ve insanı bengi yaşama evet’leyen tüm değerleri merkeze alarak, bunlara karşıt olan ne varsa tümünün vücud bulmuş hali olarak gördüğü Hrıstiyanlığa ve temsillerine ağır - ve belki de yerli yerinde - eleştirisi üzerine fragmanlarından oluşuyor.
Savını desteklemek pahasına, Grek dönemi, Romalılar ve Doğu mistisizmi içinde kendine yer bulan ve pratik akla yatkınlığı ile, özgür insana daha çok yakıştırdığı öğretileri de kullanan Nietzsche, İsa’nın direnmeyişine, Evangelium’cu havarilerin tinsizliklerine, Paulus’un kurnazlıklarına, Rönesans ile birlikte neredeyse ölmekte olanı Luther’in yeniden diriltmesine ve rahiplerin tüm zamanlardaki kaypaklıklarına kadar kayda geçen ve insanı tahakkümüne alan her şeye karşı, eline geçen hemen her nesneyle ve ısıran bir dille saldırıyor.
Saldırdığı konuların ortak noktası; insanı, insanca olandan, doğaya özdeş ve soylu olan asıl bengi yaşamdan uzaklaştırıyor olmaları. Eser, bu fikrin altını kalın bir çizgiyle çizmek ve ispat etmek üzerine.
NeeeyyyyFelsefe-Düşünce
Kafa patlatan bir kitap, okunmasa daha iyi. Her maddeden sonra "ben ne okudum yaa" deyip ister istemez 10 sn bi'bekletiyor insanı.
Aslında özündeki fikir muhteşem: Hristiyanlık dininin Hz.İsa'nın ölümünden sonra yolundan saptığını ve hırslı kişilerin (rahipler, papazlar vb.) elinde oyuncak olduğunu anlatıyor. Ama nassı anlatıyor. Offf, hiç edebî olarak olmadığı kesin. Yazı kültürü yok, ifâde yeteneği yok.. Hani deriz ya "bakkal defteri gibi", bu da aynı öyle. Adam sinirli bir ânında almış kalemi eline, ona buna vermiş de veriştirmiş. Sanırsın mahalle kavgasında...
Anlatmak istediği konu belli (ve takdir-e şâyan) ama anlatamaması çok büyük bir kayıp. Bölük bölük yazılar, uydurulmuş kelimeler, ne anlattığı muamma cümleler...Gereğinden fazla ara notlar, karman çorman parantezler...Yani cıks, pişmanlık...
"Çevirmenin Notları" bölümünde yapılan 'daldan dala metinler' yakıştırması ve Nietzsche uzmanı Podach'ın "Nietzsche'nin eski Büyük Yapıt tasarısından vazgeçerek, "Büyük" felsefe yapıtı yerine, bu gibi kesin ve açık, küçük boyda polemikler yazmaya karar verdiği" ifâdesi çok yerinde.
Çevirmeninin bu çeviriden sonra uzun bir süre kendine gelemediğine eminim.
Nietzsche'nin Deccal'i
Bir Friedrich Nietzsche kitabı okuduktan sonra kafa allak bullak olmuyorsa, bir kaç gün boyunca kitapta geçen yoğun içerikli düşünceler beyni ele geçirip sürekli
Friedrich Nietzsche kitabı okuduktan sonra kafa allak bullak olmuyorsa, bir kaç gün boyunca kitapta geçen yoğun içerikli düşünceler beyni ele geçirip sürekliBütün çıplaklığıyla HristiyanlıkHristiyanlık
Alman düşünür olan Nietzsche 17 yaşına kadar babası ve dedesinin yolundan gidip bir papaz Olmak isterken araştırmalarının sonucunda Hristiyanlıktan çıkmıştır ve hatta Hristiyanlığa karşı kini o kadar büyümüştür ki ''deccal''adlı eserinde bunu bariz bir şekilde görebiliyoruz kitapta İsa'ya karşı herhangi bir kötü söylem bulunmayıp pavlus ve diğer din adamlarına karşı birçok Hiciv yer almaktadır Yüzyıllardır Hristiyanlar insanların beynine bulayarak insanlığa sürülmüş çıkmayan bir kara leke olarak hristiyanlığı tanımlar. Yeni ahitten bölümler vererek aslında ne kadar saçmaladılarını gözler önüne sürer Hatta şöyle bir ifade kurar yalnızca tek bir hoş özellik bulmak için yeni ayeti inceledim ama nafile içinde samimi iyi niyetle güvenilir ve dürüst hiçbir şey yok. hakikat adı altında insanların ne kadar ezdikleri ve kandırdıkları öteki dünyayı sunarak insanları korkutup bilimle uğraşmalarını engelledikleri Hristiyanlığın gerçekte Hristiyan diye bir şey olmadığ hiç 2000 yılından beri Hristiyan denen şey aslında psikolojik bir kendini kandırma durumu idi diye tanımlar. Budizm ve hristiyanlığı Birçok yerde karşılaştırır mesela :Budizm söz vermez, doğrudan yerine getirir; Hristiyanlık hep söz verir ama bunları asla yerine getirmez. Diyerek hristiyanlığı bütün çıplaklığıyla gözler önüne sürer.
Deccal, inanç ve aklı yüksek bir düzlemde uzlaştırmaya çalışmadan, Hıristiyanlığa yöneltilen çok sert bir eleştiridir. Zira bu din, bir kültür yıkıcıdır, insani içgüdüler taşıyan her türlü uygarlığa düşmandır, zayıf ve hasta olanlar içindir... Hayali nedenler ve hayali kavramlarla beslenen din, yalan üstüne kurulu olduğundan, bilgiye düşmandır, kişiye ne huzur ne de mutluluk bahşeder.
..Arka kapaktan ..
..Yazar, hristiyanlık dininde ruhban sınıfı başta olmak üzere sırasıyla hristiyan öğretileri, inancın kendisi ve bunların sonucu konularında iddialı eleştiriler ele alıyor. .
.....Bugünün insanı boğuluyorum onun temiz olmayan nefesinden..S 103
deccalFriedrich Nietzsche 
Deccal Bu kitap Hristiyanlığın çürümüşlük inanç ve sistemine rahiplerin kendi siyasi çıkar ve iki yüzlülüğüne atıfta bulunmuş. Friedrich Nietzsche bilime olan inancına tamamen zıt olan bu inancı resmen hırpalamış yerden yere vurmuş bir kitap. Aslın da Hz. İsa'nın huzurlu, yargısız, tasasız,suçluluk duygusu ve öfkeden uzak bir ruh halinin bulunduğuna inanıyor kitap da konusu geçen budizm tarzında bir hayat aslında ama bunun müritler rahipler tarafından bir güç istenci olarak kendi çıkar doğrultusunda evrilmesi ve Hristiyanlığın bugün kü etine ve kemiğine bürünmüş halini ağır bir dille eleştirmiş. Bir paragrafta aynen şu cümleler yer alıyor. Bu müjdeci yaşadığı gibi öldü, öğrettiği gibi ''insanlığı kurtarmak'' için değil, insanlığa nasıl yaşanacağını göstermek için. Ben okurken keyf aldım okuyacaklara da şimdiden iyi okumalar.Felsefe
Friedrich Nietzsche Deccal Bu kitap Hristiyanlığın çürümüşlük inanç ve sistemine rahiplerin kendi siyasi çıkar ve iki yüzlülüğüne atıfta bulunmuş. Friedrich Nietzsche bilime olan inancına tamamen zıt olan bu inancı resmen hırpalamış yerden yere vurmuş bir kitap. Aslın da Hz. İsa'nın huzurlu, yargısız, tasasız,suçluluk duygusu ve öfkeden uzak bir ruh halinin bulunduğuna inanıyor kitap da konusu geçen budizm tarzında bir hayat aslında ama bunun müritler rahipler tarafından bir güç istenci olarak kendi çıkar doğrultusunda evrilmesi ve Hristiyanlığın bugün kü etine ve kemiğine bürünmüş halini ağır bir dille eleştirmiş. Bir paragrafta aynen şu cümleler yer alıyor. Bu müjdeci yaşadığı gibi öldü, öğrettiği gibi ''insanlığı kurtarmak'' için değil, insanlığa nasıl yaşanacağını göstermek için. Ben okurken keyf aldım okuyacaklara da şimdiden iyi okumalar.
Buyrunuz Deccal..
Nietzsche mi çok öfkeli, yoksa biz mi fazla kabullenmişiz? Bilemiyorum;)
Deccal, Nietzsche'nin en sivri, en saldırgan metinlerinden biri olabilir. :) Öyle ki, kitabı okurken
Yazar Hakkında
Friedrich NietzscheYazar · 71 kitap
Alman filolog, filozof, kültür eleştirmeni, şair ve besteci. Din, ahlâk, modern kültür, felsefe ve bilim üzerine metafor, ironi ve aforizma dolu bir üslupla eleştirel yazılar yazmıştır. Nietzsche'nin kilit fikirlerini Apollon-Dionysos ikiliği, Perspektivizm, Güç İstenci, "Tanrı'nın ölümü", Üstinsan ve bengi dönüş oluşturur. Felsefesinin merkezini oluşturan şey, kişinin coşkun enerjisini sömüren her türlü öğretinin, toplumsal olarak ne kadar geçerli olursa olsun sorgulanarak "hayatın olumlanması"dır. Hakikatin değeri ve nesnelliği üzerine yürüttüğü kökten sorgulaması, geniş çaplı yorumların odağını oluşturur ve etkisi özellikle kıta felsefesi geleneğinde varoluşçuluk, postmodernizm ve postyapısalcılık da dâhil olmak üzere devam etmektedir.
Nietzsche, kariyerine felsefeye dönmeden önce klasik filolog (Yunan ve Roma metin eleştirmeni) olarak başladı. 1869 yılında yirmi dört yaşındayken Basel Üniversitesinde klasik filoloji kürsüsüne, bu yeri alan en genç kişi olarak atandı. 1879 yazında, hayatının büyük bölümünde kendisine dert olacak olan sağlık sorunları yüzünden istifa etti. 1889'da kırk dört yaşında zihinsel yetilerinin tamamının kaybıyla sonuçlanan bir çöküş yaşadı. Çöküşü sonraları, üçüncü devre sifilis hastalığının yol açtığı, nadir görülen bir genel pareziye yoruldu; fakat bu teşhiste soru işaretleri vardı. Nietzsche, kalan yıllarını 1897'de ölümüne kadar annesinin, 1900'de kendi ölümüne kadar kız kardeşi Elisabeth Förster-Nietzsche'nin bakımında geçirdi.
Bakıcısı olarak kız kardeşi, Nietzsche'nin el yazmalarının idareciliğini ve editörlüğünü üstlendi. Förster-Nietzsche, tanınmış bir Alman milliyetçisi ve antisemitist olan Bernhard Förster ile evliydi ve Nietzsche'nin yayımlanmamış yazılarını, kocasının ideolojisine uyarlamak üzere, Nietzsche'nin belirttiği, antisemitizm ile milliyetçiliğe sert ve bariz biçimde karşı çıktığı görüşlerine genellikle ters düşecek biçimde yeniden düzenledi. Förster-Nietzsche'nin yaptığı değişiklikler sebebiyle Nietzsche'nin adı, sonraları yirminci yüzyıl bilim insanları Nietzsche'nin fikirlerinin yanlış yorumlanmasına karşı harekete geçmiş olsalar da, Alman militarizmi ve Nazizm ile birlikte anılır olmuştur.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Friedrich_...
