Tanrı kavramından yücelen yaşamın varsayımları, bütün kuvvetli, yürekli, erkekçe, gururlu yanları giderilince adım adım yalnızca yorgunlar için bir dayanak, boğulanlar için bir can simidi olma durumuna düşünce, hepten fakir fukara tanrısı, günahkarların tanrısı olur.
Zengin olan, vermek, dağıtmak ister ; gururlu bir halk, kurban vermek için bir tanrıya gereksinim duyar. Din, bu koşullar altında bir şükran biçimidir. Kişi kendisi için müteşekkirdir. Bunun için bir tanrıya gereksinim duyar.