"Beyaz Kale" adlı kitabının sonunda Orhan Pamuk, kitap kurtaları için, "Çevlerinde acılarını ve hazlarını paylaşacak kimse olmadığı zamanlar, daha da hüzünlü bir güzelliğe bürünen hastalar" diyor. Nasıl güzel tarif.🌹📚
İçimdeki bu yüreği duyabiliyorum, varolduğu yargısına varıyorum. Bu dünyaya dokunabiliyorum, onun da varolduğu yargısına varıyorum. Bütün bilgim burada duruyor, gerisi kurmaca. Çünkü varlığından emin olduğum bu ben’i kavramaya çalıştım mı, onu tanımlamaya, özetlemeye çalıştım mı parmaklarım arasından akıp giden bir su oluveriyor.