nur
@Detachment0
469 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Sevmeyi, sarılmayı, öpmeyi, doğal olmayı, alfabeyi yeni tanıyan bir çocuk gibi öğreniyordum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yarın, bugünü yaşanabilir hale getiriyordu. Kendimizi bir binanın tepesinden hep beraber boşluğa bırakmayışımızın tek nedeni yarındı! Loto un çıkma ihtimalini, aşık olunacak insanla tanışma ihtimalini, sonsuz mutluluk ihtimalini içinde barındıran o sihirli sözcük: yarın.
Hayata yeniden başlamak. Bıraktığım yerden değil. Daha geriden. Saf bir çocukken yaşadıklarımdan itibaren başlasın istiyorum hayat.
İyileşmiyordu içimdeki Kinyas. Daha da dibe dalıyordu. Uzattığım elime tükürüyordu.
Kırmızı zevkin, siyah acının rengi. Ben ikisiyle de boyadım zihnimi... Bilmiyorum... Kimse bilmiyor. Ben ne yapıyorum?.. Eğer bir kerpetenle teker teker çekilseydi dişlerim, belki vermezdi bu kadar acı. Ama yavaş da olsa farkına varmak aslında hiçbir şeyin değişmediğinin, canımı yakıyordu sanki bir terzinin bütün iğnelerini yutmuşum gibi...