nur
@Detachment0
469 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Kimse bilmeyecekti, benim zihnime ateş ettiğimi. Kimsenin hayatı değişmeyecekti kendimi yok ettiğim için.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Zaten hayatım boyunca kimseyi gerçekten mutlu edememiştim. Dağıttığım paralar, akrobatik hareketlerle kurtardığım hayatlar. Hepsi kendimi kandırmak içindi. İçimde, en derinimde iyi bir insanın yattığına kendimi inandırmak içindir. Oysa ben kelimenin tam anlamıyla bir bencildim. Dünyada yaşayan en bencil adam! Sadece kendimi düşünmüştüm bunca yıl. Hiçbir zaman değişmeye çalışmamıştım. Ailemin beni istedikleri yerde görme arzularını küçümsemiş, onların gerçekte neler hayal ettiklerini önemsememiştim. Tek bir çabam olmamıştı, beynimdeki sesleri susturmaya yönelik. Tek bir çabam yoktu, normal bir insan olmak uğruna harcadığım. Bütün idealleri aşağılamam, bütün başarıları utanç verici rekabetlerin sonucu olarak görmem, sadece ve sadece sonsuz tembelliğim ve bencilliğimden kaynaklanıyordu. Birine aşık olmayı istediğimi söylerken Anita'ya, aslında dürüsttüm. Doğruydu, sabah uyanıp bir kadını sevdiğimin farkına varmak istediğim. Ama hiç uğraşmış mıydım bunu başarmak için? Okulumu bitirmek, bir aile kurmak, çevremi sevgiyle donatmak için hiç çabalamış mıydım? Koskoca bir hayır! Sadece boyun eğdim içimdeki acımasızlığa. Belki, her insanın beyninden kulağına gelen o sesler, aynı insanlar tarafından ellerinin tersiyle itilirken, tarafımdan kucaklanmışlardı. Ve şimdi, beni bulunduğum noktaya getiren bencilliğim yine bir insanı mutsuz ediyordu. Beni yaratana duyduğum acı nefret de bencilliğimdendi. "Ben böyleyim!" Demek kadar korkunç bir söz yoktu. Ama ben hep öyle söylemiştim, karşımda yaptıklarımın, düşündüklerimin doğru olmadığını söyleyen ve beni seven insanlara. Ben böyleyim. Değişemeyeceğime inanmak o kadar kolaydı ki! Yokuş aşağı inmek kadar zevklisi yoktur. Hele tırmananlarla, her yükseldikleri birkaç santimde kilolarca ter dökenlerle alay etmek ne kadar da rahatlatırdı
"Ben kimseye aşık olmadım" dedim. "Eskiden tanıdığım bir kadına aşık olmayı çok istemiştim. Ama ne kadar kolay yalan söyleyip aldatabildiğimi görüncez aklımın aşk gibi asıl bir duyguyu kaldıramayacak kadar ikiyüzlü olduğunu anladım."
Zihnimin içinde gezen bütün düşünceler dikenlerle kaplıymış gibi kafamın içini yırtıyor, çiziyorlardı.
Daha anlayamamıştı, sonunda ölüm olan bir hayatta mutlu son olmasının mantığa aykırı olduğunu.