Neyləyim bu qızın ədası bəlli,
Birazca özünü öysə eybi yox.
Libaslar olsada ən yeni dəbli,
Həddini aşmadan geysə eybi yox.
Yanımda olanda baxmam heç nəyə,
Ürəyim çırpınır, düşüb səs-küyə.
Sakitcə sözümü dinləsin deyə,
Gözlərəm gözünü döysə eybi yox.
İstərəm onunla xoş həyat sürək,
Bu qıza güvəndim yaslaram kürək.
Mən açıq demişəm anlasın gərək,
Sözlərim xətrinə dəysə eybi yox.
Deyən yaşamırdım sevgi öncəsi,
Yadıma həkk olub nurlu çöhrəsi.
Təbəssüm içində işvə, qəmzəsi,
Dözərəm nazına nəysə eybi yox.
Əziz Qənbərov