devrim
@Devrimaly
8 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
"Peki neden bütün bunlar? Ne çıkacak bütün bunlardan? Bir dakika huzur görmeden, kâh ebede, kâh memede bir bebeyle, sürekli öfkeli, huysuz, hem kendim ıstırap çekip hem başkalarına ıstırap vererek, kocamı tiksindirmem, bütün hayatımı böyle geçirmemden, talihsiz, kötü terbiye görmüş ve fakir çocuklarin büyümesinden başka ne?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Harcanan emekle orantılı olmayan her tür kazanç onursuzdur."
Her adımında, gölde yüzen bir kayığın mutlu ilerleyişini hayranlıkla izleyen bir adamın ona bindikten sonra hissettiğine benzer bir şey hissediyordu. Düzgün, sallanmadan oturmak için nereye gideceğini, ayaklarının altında suyun olduğunu ve kürek çekmek gerektiğini, bunun alışkın olmayan kollara ağrı vereceğini, bunu dışarıdan seyretmenin kolay olduğunu, ama bunu yapmanın, büyük mutluluk verse bile, çok güç olduğunu bir dakika bile unutmaksızın düşünmek gerektiğini de görüyordu.
Bu ilk dakikada, arkadan güçlü bir darbe yiyip de suçluyu bulmak için intikam arzusuyla ve can sıkıntısıyla geri döndüğünde aslında darbeyi kazara kendi kendine vurmuş olduğunu, öfkelenecek kimse olmadığına, acıya katlanmak ve yatıştırmak gerektiğini fark eden kişinin yaşadığına benzer bir duyguydu yaşadığı.
Ona duyduğu hayranlık sık sık kendini bile korkutuyordu: Onda güzel olmayan bir şeyler arıyor, ama bulamıyordu. Onun karşısında kendi varlığının önemsizliğini bildiğini göstermeye cesaret edemiyordu. Sanki bunu bilirse çok geçmeden kendisini sevmeyi bırakabilirmiş gibi geliyordu ona; oysa Anna şimdi, aslında bunun için hiçbir neden olmamasına rağmen, onun aşkını kaybetmekten korktuğu kadar korkmuyordu hiçbir şeyden.