Geldikleri gibi gitmediler;
Kimi itini bıraktı, kimi bitini.
Kimi de piçini bıraktı!..
Yoksa bu kadar şerefsizin bizden
Olması mümkün değil! Neyzen Tevfik
Düşünen bir adamı düşünüyorum...
Düşündüğümü bildiğim için, ben varım...
Düşündüğünü bildiğim için, düşlediğim bu adamın da var olduğunu biliyorum... Böylece o da benim kadar gerçek oluyor... Bundan sonrası çok daha hüzünlü bir sonuca varıyor...
Düşündüğünü düşündüğüm bu adamım beni düşlediğini düşünüyorum...
Öyleyse gerçek olan biri beni düşlüyor...
O gerçek ben ise bir düş oluyorum...
Uygarlık dünyasının akıl çağı "Düşünüyorum, öyleyse varım" dır. Türkiye'nin bir türlü kurtulamadığı akılsızlık çağı ağı "Düşünüyorum, öyleyse yokum" dur. Çünkü düşünen yok edilir.