"son defa
son defa
o acı görüşmenin son ânında
baştan başa bomboş göründü dünya gözüme
rüzgâr inledi ve ben dinledim
güz yapraklarının hışırtısını
yine çağırdın beni
yine ittin"
Reklam
Önceden, hayatta herkesin bulduğu neşeden mahrumdu, şimdi artık hayat da yok... Yalnız neşeyi değil hayatı da reddetmiş...
Sayfa 2
Bu yorgun bir alev damlası değil
Büyük yangınların habercisidir
O kızıl bir deniz, bense tenhâyım
Onda umut, bende yalnızlık büyür
Ne dünya sonsuzluk, ne ben dehâyım
İçimde sadece şairler uyur
Sayfa 44 - Timaş
Reklam