Bazen kalemi kağıdı elime alır, onun hakkında bir şeyler karalardım sayfalara. Mürekkebim bitse, kanımı akıtır yine de bırakmazdım onu yazmayı. Sahi... Denizler, okyanuslar mürekkebim olsa yeter miydi onu yazmaya? Yetmezdi. Gözlerinden başlasam, kirpiklerine gelene kadar tükenirdi bütün kaynaklar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Etrafımda bir şeyler oluyordu, bana sebebi açıklanamaz şeyler oluyordu ve tek yapabildiğim susmak, kabullenmek ve devam etmekti. Vazgeçmek yoktu, pes etmek yoktu... Benim kitabımda bu yazıyordu.
Gökyüzü aydınlık diye mi üzülüyorsunuz? Teninizi yakan güneşe gülümseyin. Çünkü karanlığın içindekileri bir kez gördüğünüzde, bir daha asla eskisi gibi olamazsınız.