Didem Köse
@Didem92
Şu anda okuduğu kitap
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Perihan meslek hayatında kötülüğün her türüyle karşılaştığını düşünürdü ama iyiliğin intikamını alan birine ilk kez rastlıyordu." (Sayfa 222)
Yazarımızın "Bir Başkomiser Perihan Uygur Polisiyesi" başlıklı polisiye serisinin ikinci kitabı 2024'te okuyup bitirdiğim ilk kitap oldu. İlk kitapla kıyaslandığında, hikayenin geçtiği ortamlara daha iyi alışmış da olsam heyecan ilk kitaptaki gibi doruklarda değildi benim için..
İlk kitap konusu ve değindiği "gerçek acısı" gereği daha net şekilde yerinde bir polisiye kitaptı.
Gerçi düşünüyorum, illa çok üstün bir hikaye çok konuşulası bir şey okumalıyız diye değil; ama "Mezun Cinayetleri" daha toplumsal gerçeğe dayandığı ve beni her sayfasında çok şaşırttığı için 10'da 10'luk bir kitaptı.
Serinin ikinci kitabı ise 10'da 9'luk misal benim için... Yine güzeldi ama eksik birkaç detay vardı sanki. Bence tabii. :))
Bir yaşlı demans hastası bu sefer polisiye konumuz, bu hastamızın intihar etmesi üstelik. Fiyasko şekilde kendini vurması beklenmeyen tarafla üstelik! E altından garip bir cezalandırma yöntemi çıkıyor, ama bekleyebileceğim kişiydi biraz da...
Yazarımızın yeniden kalemine sağlık, üçüncü kitap nasıl olacak daha merakla bekliyorum. Onun ismi de ilk kitap gibi etkileyici çünkü. Ama öncesinde biraz ara vereceğim diğer kitaplarımı okuyarak...
Bu incelememi bu serinin ilk kitabında olduğu gibi, emniyette yer alan o duvar yazısıyla sonlandırmak istiyorum;
"Cesaret, baskı altındaki zarafettir. Ernesto Hemingway" Sayfa 195
Didem Köse
, 2024 okuma hedefini güncelledi.50 kitap okuma hedefimi tutturana kadar 50 demiştim ama 2023'te yarısına bile ulaşamadım. O sebepten hedefi bu sene yeniden gerilettim. 25 ve üstü okuma ihtimalimi yüksek görüyorum, o sebepten hedefim 35 kitap... :)
Hepimize bol okumalı bir sene olsun, kitapların zengin dünyalarında mutlulukla kaybolup buradaki anlatımlarımızda bol bol buluşalım..
2024 OKUMA HEDEFİ
23/35 kitap - %66 tamamlandı
23 kitap okudu
35 kitap
8,1bin sayfa
4 inceleme
32 alıntı
"Mutluluğumuzun anahtarı ne olduğumuzda, neye sahip olduğumuzda değil." Sayfa 152
Kitabı geçen hafta bugün bitirdim ama içeriği ve hissiyatı hala aklımda...
Hikayeleştirilmiş kişisel gelişim içerikli bir kitabı ilk defa bu kadar çok sevdim. Kitapta "tüketen davranışlarımızdan" bahsediyor. Bu davranışları tüketen 10 hastalık altında topluyor hikayemizdeki danışman Romane; "kibir, yargılayıcılık, benmerkezcilik, dinleme eksikliği, üstünlük hissi, söz geçirme hırsı, saldırganlık eğilimi, sabırsızlık, hoşgörüsüzlük, empati ve başkalarını düşünme eksikliği"
Her insanın bu 10 hastalığa birden sahip olmadığını ama her birinin de hayatımızı çok etkilediğini söylüyor. Danışmanımızın grup toplanmaları içinde yaptığı çalışmalar kişinin kendine yönelmesini sağlayan ve kendine yöneldikçe çevresine daha duyarlı olmayı öğrenen kişilere yönelik bir hikaye okudum kitap boyunca.
İşleyiş çok güzeldi, kendini değiştirmedikçe çevrendeki etken sandığın unsurları da değiştiremeyeceğini çok iyi anlatıyordu.
Bu 10 tüketen hastalığın temelinde, duygulardan uzaklaşan insanların yanılgılara düştüğünü farkettim. İnsan ne kadar kendinden ve hissettiklerini düşünmekten kaçarsa, çevresindekilere o kadar sarıyor (kötü anlamda) bence.
Kitabın en sevdiğim sözlerinden biri de şu olmuştu;
'Yetişkinler çocuklara geceden korkmamayı, çocuklarsa yetişkinlere gündüzden korkmamayı öğretirler.' Sayfa 230
Gecelerimiz en düşünceli vakitlerimiz değil mi? Ne zaman sıkıntıda olsak veya mutlu olsak, uykudan kaçıyor geceleri kendimize zehir ediyoruz hemen. Bu sebepten de geceden korkmamayı çocuklardan öğrenip önce uykularımıza değer vermeliyiz. En çok da ben... Bu cümleyi bu konuda da kendimce yorumladım. :)
Yazarın önceki kitabı da bu şekilde imiş, daha sonra onu da okumak üzere almayı düşünebilirim. Güzel
