Didem Arslan

“Acıyla yaşamak çok zor” dedi. Haklılıkla pişmanlığın ebruli sesiyle yeniden sustu: “İnanmadan yaşamak da...”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Pek çoğumuzun içinde, hiç bitmeyen bir iyiliğin hüküm sürdüğü, kendimizi sürekli emin hissettiğimiz, asude bir yer özlemi vardır.
Sayfa 193
Dilimde bir türküyle sana ve yaza bakıyorum şimdi, yüreğimi bir muska gibi boynumda taşıyarak;” Daha senden gayrı âşık mı yoktur / Nedir bu telaşın vay deli gönlüm.”
Sayfa 23·Kitabı okuyor
Durduğu yerde değersiz bir bütün olarak kalmaktansa, parçalana parçalana gitmenin büyük doğruluğuna inandırmıştı kendini.
Sayfa 10·Kitabı okuyor
Ey acıdan damıtılmış yaşama sevinci, sen ne güzel, ne büyük, ne değerlisin..