“Zaman hiç durmaz,” diye sürdürdü konuşmasını bahçıvan, “Tabiat hep hareket hâlindedir. Su buharlaşıp göğe çıkar, orada buluta tahavvül eder ve yağmur olup yağar toprağa. İnsanın fikriyatı da aynen böyledir. Tıpkı cıva gibi, bir an bile duramaz yerinde, bir hâlden ötekine geçer, değişir, başkalaşır.
Şişko'nun görebildiği kadarıyla insanların yüzde doksan dokuzunun düştüğü hata kendilerinden utanmaktı; kendilerini gizleyerek başkası olmaya çalışmaktı.
Dünyada tat alınacak ne varsa kısa aralarla tadıp tadıp, küçük kıvançlı anıları yaşayıp yeniden kendine dönmek, kendinin olmak, özgürlüğünü hiçbir şey karşılığı kimseyle paylaşmamak...