Duygular andır, gelir geçer. Insansak eğer, bir duygudan bir duyguya geçeriz. Her birinde sonsuza kadar kalacağımızı sanırız. Aşk mı? Hiç bitmeyecek ki...
Ölüm mü? Hiç gelmeyecek ki...
Ömür boyunca defalarca doğarız ve ölürüz.
Adlarımız ilk kez yüzümüze veya kulağımıza söylendiğinde ses göklere yükselir. Havada dolaşır, oradan sulara akar, sudan toprağa ve ağaca yürür. Böylece ilk söylendiğinde adımızı tüm tabiat duyar, tanır, bilir. Kişiler çocuklarına ancak kendi onurlarıyla değerlenmiş adlar verebilirler. Eğer kendileri onursuz ve hainlerse çocuklarına verdikleri adlar tabiatta ünsüz, yani nefessiz kalır, sonra kaybolur, tamamen silinir.