... çünkü iffet belli toplumlar tarafından bilinmeyen sebeplerle icat edilmiş bir fetiştir,... kadınlara (edebiyatta) anonimliği dayatan işte bu iffet algısıdır.
.. Yüzyıllar sonra kadınlar korunmuş cinsiyet olmaktan çıkacaklardır. Bir zamanlar kabul edilmedikleri tüm etkinliklerde, tüm uğraşlarda yer alacaklardır. Bakıcı, kömür taşıyacaktır. Dükkanda çalışan kadın makine kullanacaktır. Kadınların korunan cinsiyet olduğu zamanlarda gözlenen gerçeklere dayanan bütün varsayımlar yok olacaktır.... Onları korumayı bırakın. Bırakın aynı uğraşlarda, aynı etkinliklerde yer alsınlar. Bırakın asker olsunlar, denizci olsunlar, makinist olsunlar, tersanede çalışsınlar. Erkeklere kıyasla o kadar genç, o kadar çabuk ölecekler ki işte o zaman insanlar önceden, "Bugün bir uçak gördüm," dedikleri gibi "Bugün bir kadın gördüm," diyecekler. Kadınlık korunan bir meşgale olmaktan çıkınca her şey olabilir.
Bir cinsiyetin emniyetine ve refahına karşı diğer cinsiyetin yoksulluğunu ve güvensizliğini;geleneklerin ve geleneksizliğin bir yazarın zihni üzerindeki etkisini düşündüm. En sonunda, günün kırışık yüzünü tüm argümanlarıyla, izlenimleriyle, öfkesi ve kahkasıyla birlikte sarıp çalılara fırlatma zamanının geldiğini farkettim. Göğün mavi boşluğunda yanıyordu binlerce yıldız. İnsan bu esrarengiz toplumda yalnız görünebilirdi. Tüm insanlık uykuya dalmıştı;yüzükoyun, yatay ve suskun
Orada gök, tersine, toprağın üstüne abanmış gibiydi;ama yakup kavurmak için değil, onu daha büyük, daha yakın bir sevgiyle kucaklamak için. Bu gök, bir baba ocağının damı gibi, sevdiği bir yurdu her türlü felaketten korumak ister gibi alçaklara inmişti.