Basit çocuk ruhunda derinden derine bir şeyler değişiyordu.Hayata dair hani içinde hepimizin bazen kederli, bazen neşeli köleler olduğumuz hayata dair,bazı gerçekleri kavramaya başladığını hissediyordu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kafasında şimdiye kadar aklına bile gelmeyen garip düşünceler uçuşuyordu.ölüm ve hayat üstüne düşünüyordu Ve bu çok zor konuda bir sonuca varabilmesinin imkansız olduğunu hissediyordu.
"İnsanlar gözlerini kaybettiklerinde değil, vicdanlarını kaybettiklerinde körleşir.Körlüğün en tehlikeli biçimi görmek istememektir;Bu körlük toplumları felakette sürükler ;çünkü görmeyen gözden çok, duymayan vicdan felakettir.
Ben ise, hayata ürkekçe bir nefret duyduğum halde .ölümün karşısında büyülenerek dehşete kapılıyorum.Belki başka bir şey olan bu hiçlikten çekiniyorum,hem hiçlikten hem de o başka şeyden ürküyorum; adeta ölüm hiçliği ve dehşeti aynı anda bünyesine sığdırabilirmiş,tabutuma bir bedeni olan bir ruhun sonsuz soluğunu hapsedeceklermiş,adeta ölümsüz bir şeye,hapsederek azap çektireceklermiş gibi.Hiç şüphesiz şeytani bir ruhun icadı olan cehennem fikri de,bu türden bir karışıklığın,birbirini yalanlayan ve çürüten iki farklı korkunun karışmasının bir ürünü olmalı...