Ve her başlangıçta "her şeye sıfırdan başlıyorum" hissine kapılırsın. Sıfır toplamada etkisiz eleman, çarpmada yutan eleman, gerçek hayatta ise kandıran elemandır. Çünkü hiçbir zaman sıfırdan başlayamazsın hayata. Her dönüş biraz daha eksiltir seni.
İkimiz de birbirimize adımızı sormadık. Umurumuzda da değildi. Bu tür şeyler büyüdükçe önem kazanmaya başlıyor galiba. Adı, yaşı, etnik kökeni, dini inancı, politik görüşü falan... Bu yüzden büyüdükçe yalnızlaşıyor insan.