Oysa ahlak felsefesinin amacı, insan davranışlarını tasvir etmek değildir, değerlendirmektir. Onlar hakkında, ‘iyi’ veya ‘kötü’ diye hüküm vermektir. O, yasa bulmaz veya keşfetmez, norm yani kural koyar.
Comte bir taraftan bilginin konusu olan şeyle ilgili olarak Kant’ın sınırlamasını kabul edip fenomenleri, kendi deyimi ile ‘pozitif’ olana özdeş kılarken, öte yandan Kant’ın bir ahlak metafiziği kurma teşebbüsünü reddedip, onun yerine bilim değerine sahip olan bir ahlak yaratılmasını savunmuştur.
Aristoteles’e göre, bilgi duyumla başlar, ancak duyum değildir. Bilgide duyumun yanında başka bir öğenin, aklın işe karışması söz konusu olmazsa asla bilim (veya felsefe) meydana gelmez.