Dilşat göde
@Dilsatgodee
Şu anda okuduğu kitaplar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“ Yalım geceye ne güzel uymuş, kurşun yüreğe ne güzel uymuş, eli kolu bağlı durmak bize ne güzel uymuş, kanı kuruyup yangın karşısında, elimiz koynumuzda durmak bize ne güzel uymuş, ağıt sesi gönlümüze ne güzel uymuş, karıların donu başımıza başlık diye ne güzel uymuş, insanlık bize ne güzel uymuş! Bak Sefçe arkadaş bak! Bu yalımlar ne güzel, ne kırmızı yalımlar! Yel estikçe uzuyor, genişliyor, güzelleşiyor. Yangınlar büyüdükçe yüreğim de kabarıyor, genişliyor. Yüreğim demircilerin örsüne dönüyor. Örs de yüreğe ne güzel uymuş. Ali safa bey de bizim korkaklığımıza ne güzel uymuş. Bak Sefçe kardaş bak! Şu yalımlara bak, yalımlar gecemize ne güzel uymuş.”
Bir kere hayatın içinde mücadele ederek yoğrulmuş ve şikayet etmek filan tamamıyla çıkmış hayatından. Şikayetle hiçbir yere gidilemeyeceğini, ayakta kalabilmek için mevcut durumun içerisinde yapabileceğinin en iyisini yapması gerektiğini anlamış. Hakikaten kedilerde, köpeklerde, kuşlarda da yoktur şikayet etmek. Hayvanlarda şikayet diye bir şey yok. Durum neyse onun gereğini yapmaya çalışırlar. Oturup da ‘aah vaah bana noldu, başıma ne geldi’ diye bir şey yoktur herhangi bir hayvanda.
Ve iki duygu birden beliriyor: biri hüzün. Yazık diyorum. Yazık, bir insanın gelişmesi için çok önemli olan soru sorma nasıl baltalanıyor korkuyla. İkincisi de; kızgınlık, öfke. Çünkü biliyorum ki, şimdi şu anda ülkemde birçok ailede inançlarla ilgili soru sormak aynı şekilde yasaklanmış durumda. Korku hakim. Bana göre, Allah’a yapılabilecek en büyük küfür, insanın olabileceği insan olmasını engellemektir.