Dilvin topal
@Dilvin91
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Aramızdaki temel fark ne, biliyor musun? Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun!"
"Peki, sen ne görüyorsun bakalım?"
"İnsan, sadece insan. Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan."
Zülfü Livaneli
Serenad, Zülfü Livaneli
Her ne kadar Lucie ile babasının öyküsüne dahil olan Darnay ve Syndey'i bir zamandan sonra mantıklı bir şekilde okusam da eser sürekli kafamı karman çorman etmeyi bir türlü bırakmadı. Mahkeme olayların kitaba giriş yapmasının ardından kitabın ana konusunu oluşturan aristokrat ailenin ardında yatan sırrı okumamla beraber kitaba sarılmaya başladım. Bununla birlikte her şey öyle dokunaklı ve mükemmel bir anlatımla ilerlemeye başladı ki son yüz sayfa sayesinde kitabın harika olduğuna rahatlıkla kanaat getirebildim. Ayrıca bu boğuculuk arasında koca kitap boyunca okuduğumuz karakterleri yavaş yavaş ne kadar sevdiğimi sağlayan da sonlara doğru yaptıkları karşısında bir anda duygu yoğunluğuyla gözlerimin dolmasını sağlayan hislerdi. Kitabın sonlarına doğru elbette gözlerimin dolmasına eşlik eden hafif bir ağlamayla bitirdim son satırları. Uzun ve ağır öykü kurgularına sahip klasikleri okumak beni baya zorluyor ve bu kitapla beraber bu zorluğu kırmaya başladığımı hissediyorum. Henüz okumadıysanız cüret ettiğiniz gibi bir an önce elinize alın. Evet, kesinlikle sabır ve ilgi istiyor. Fakat son satırları okurken emin olun bir şeyler kalbinize dokunmayı gerçekten başarıyor.
Bir paşazadenin torunu olan Leyla'nın, tüm insanlarla hayatla kavgalı olan Roxy'nin, Uşaklıktan kurtulmak için oğlu Ömer'i en iyi şekilde yetiştiren ama en büyük darbeyi yine oğlundan yiyen Ali Yekta Bey'in hikayesini, Livaneli geçmişle harmanlayarak öyle güzel anlatmış ki etkilenmemek mümkün değil. Kitapta özellikle ufak ufak anlatılan hikayeler beni çok etkiledi. Mutlaka okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
