Odalar,çıktığım caddeler,bir zamanlar uğradığım kalpler boş artık.
Enkazlarinin tozu karışıyor sigaramın yeni tütmeye başlayan dumanına.
Önce bir çığlık duyuluyor uzaktan ardından acı bir siren sesi .
Çocukluğumun idamına karar verildiği de duyuluyor kısa bir müddet sonra.
Çaresiz dönüp bakıyorum ... Gözüm o yanımdan uyurken dahi ayırmadığım bez bebekte takılı kalıyor . Belli belirsiz seçebilsem de hala o dokuyu hissedebiliyorum parmak uçlarımda.
Ardından son bir çığlık tırmalıyor zihnimi.
Meğer ben hatıralara takılırken çocukluğum ham ipin ucunda sallanmak için hazırlanıyormuş...