Kitabin dili o kadar akışkandı ki... Yusuf'un yaşadıkları, acılarını bir bir yutup sapsağlam durması ama içinde halen küçük yaşta anne babasını kaybeden kimsesiz bir çocuğun olması... Yusuf'u gerçekten çok sevdim kitapta. Kitapta belli belirsiz var olan Kübra'nın, aslında içinde ne fırtınalar kopsa da sessiz sedasız çıkıp gitmesi de bir şeyleri yarım bırakılmış hissiyatı verdi. Ayrıca kitabın sonu öyle bitmemeliydi ya... genel olarak okurken çok keyif aldım, bunca zamandır nasıl okumamışsam! :D