İvan Kalyayev
@Dipanab
Ya hep ya hep.
Bilmem anlamazlar
Tanımış olduğumu seni
Seni görmemiş olabileceğimi
Bilmezler.
Satır aralarında sevgiyi
Duman gibi çektiğimi
Görmezler.
Dipsiz bir göz çukurundan
Karanlıktan,
Gözlerimi geleceğin o belirsizliğindeki
Bir ölünün bakışlarına diktim..
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Gece geç ana cadde üzerindeki trafik ışıklarında arabalar ilerleyecekken ortaya yavru bir kedi atladı kedi hareketlenen arabaların görüntüsünden dolayı kararsız kaldı ve yolun yarısında geri dönmeye çalışıyordu ilerlese öleceğini biliyordu. O kadar tedirgin oldum ki ona bakarken onun yerine yapması gereken hareketleri kendim sanki aynı kediymişim gibi ona akıl veriyordum arabaları kendimce durduruyor kediye izin vermeye çalışıyordum ve kedi sonunda duran arabanın da rahatlıyla çabucak ilerledi ve kurtuldu ben de kedi gibi rahatladım. Sanki ben de kedi gibi kurtulmuştum…
Yağmur öfke içinde
Ayak uçlarım ıslak
İçimde korkusuz bir sıkıntı
Denizin karanlığı
İçimdeki ulaşılmaz korkuyu
Şimdi neden hissediyor ?
Asfaltta yağmur damlaları
Gece, kaburgalarımda dolaşıyor
Sinir uçları uyuşmuş,
Sadece sesi ve ışığı algılayan
Zamanın ölümsüzlüğündeki ölülerden
Düşen bir umut kadar saf ..
Kaburgalarıma tutunmuş bir damla
Geçmişin koşullanmalarından bağımsız
Deneyimlerimin bambaşkası
O ışık, o ses ölümlülüğümü yüceltiyor…