İnsan hiçbir zaman, hiçbir nedenle acının artmasını isteyemezdi. Olsa olsa acının dinmesini isteyebilirdi. Dünyada fiziksel acı kadar kötü bir şey olamazdı.
Fiziksel acının elbet geçeceğini biliriz ama psikolojik şiddet için aynı şeyi söylemek mümkün değil. Psikolojik şiddetin etkisi ve sürecinin daha fazla olduğunu biliyoruz. Aslında dünya üzerinde yaşayan her canlı bu şiddete maruz kalmaktadır. Bizlerde dahil.
Bu gece de yüreğime ay göz kırptı. Her gece olduğu gibi bu gece de unutmadı beni... Geceleri sessiz olduğu için insan kendi yüreğini daha iyi duyar!. Daha çabuk yüreğinin duygularına teslim olur. Gündüzleri öyle değilidir. Ne yaparsa yapsın yürek teslim olmaz. Birden fazla ses ve duyguların karışıklığı vardır. Gece öyle midir? Kendine yani yüreğine teslim olduğun vakitlerin geldiği anlardır. Kah ağlar kah güldüğün anlarda en çokta insanın aklına gelen şeylerden ilki ise acısıdır!. Yüreğindeki sevdası,hasreti veya özlemidir. Şimdi olsa sarılırım herşeyi unuturum dediğin anlarındır. Ama artık nafile iş işten geçmiştir. Giden gitmiştir. Kalan kalmıştır. İçindeki yaşamış olduğun duyguların ile büyüme vaktin gelmiştir.
#İnciGeçkil