Disconnectus Erectus
@Disconnectus
See each sunrise as a gift
50 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Kitaba başlarken: insanlar maymundan geldiyse şimdiki maymunlar neden insan olmuyor.
Kitabı bitirdikten sonra: akrabalarımı bırakıp şempanze kuzenlerimle mi görüşmeye başlasam acaba koronadan sonra.
Şaka bir tarafa insan bilmediğinin düşmanıdır ya, yıllarca öteledim bu kitabı okumayı. Hazır hissettiğim zamanda okumak çok daha keyifli ve faydalı oldu benim için. İlk bölüm evrimle başlarken tarihten biyolojiye, fizikten ekonomiye birçok alanda düşünmekten kaçtığımız gerçekleri karşımıza çıkarıyor. Her bölümde uzun uzun düşündüğüm için bitirmem zaman aldı. Sorguladığım birçok konudan bazıları şöyle;
Milyonlarca tür içinde beynini kullanmayı öğrendi diye diğer türleri ezme hakkını elinde bulunduran homo sapiens bu cüreti nerden buldu?
"Ne kadar çok türü orta dan kaldırmış olduğumuzu bilseydik, hala hayatta olanları korumak için daha istekli olurduk."
Refah seviyesini arttırmak gerçekten bu kadar gerekli miydi? Lükslerin ihtiyaç haline geldiğinin farkında mısınız?
Kendimize adalet isterken, insan haklarını bile beceremezken sanayi tipi yaşamlar sunduğumuz ve her türlü sömürdüğümüz diğer canlıları ne kadar düşünüyorsunuz?
Çiftliklerde eziyet ettiğimiz tavukların, ineklerim psikolojik durumlarını ne kadar düşünüyorsunuz?
Hayali sistem olarak kandığımız şeyler sadece dinler mi yoksa kapitalizm, liberalizim hatta demokrasiler de bir din olabilir mi?
"Ne istediğini bilmeyen sorumsuz ve tatminsiz tanrılardan daha tehlikeli bir şey olabilir mi?"
"Bir maymunu, ölümden sonra gideceği maymun cennetindeki sınırsız muzla kandırarak elindeki muzu vermeye asla ikna edemezsiniz."
Son olarak kitabın çevirisi uyarlama tadında ve çok keyifli..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·352 syf.··
Beğendi
·2020 17. kitabı
·28 günde okudu
·Okunma: 10 Haziran 2020 16:29
"..Ölüm, kağıt ağırlığının içinde de vardı, bilardo masasının üstünde sıralanmış kırmızı-beyaz dört topun içinde de. Ve hayatımız boyunca onu ince bir toz gibi cigerlerimize çekip duruyorduk."
Buram buram gençlik ve ölüm kokan #imkansızınşarkısı bir gencin karmaşık bir hal alan dostluklarını ve aşkını anlatırken #harukimurakami nin kendi hayatından izler de taşıyor. Japonya'da yirmili yaşlarda çok görülen intihar olaylarından nasiplenen kitapta yazar yaşamın coşkusunu anlatırken ölümün kıyılarında geziniyor. Bu kadar çok cinsellik ve gençlik eksenli bir kitaptan normalde sıkılırdım fakat Fitzgerald'dan Mozart 'a, Marx'dan Eudipus'a dair diyaloglar ilgimi çekti doğrusu..
Bana kalırsa kahramanımız Toru kova burcu. Bir taraftan mantıklı hareket ederken sonunda yaptığı hareket tekrar toparlanmak için yöneldiği bir saçmalık oldu bence hiç sevmedim sonunu.
Yinede "Biz normal ve normal olmayan insanlar kusurlu dünyanın kusurlu kişileriyiz." öyle değil mi?
Hepimizin saplantının kıyılarında gezen meşguliyetleri vardır diyor Gary Small. Sadece bazıları daha çok dikkat çekiyor ve etiket geliyor: psikolojisi bozuk bunun.. Halbuki her insanın hayatla baş etme yöntemleri farklı, yansıtmaları, tutkuları farklı. Kitapta sıradışı denmiş bana göre gayet normal sorunları olan insanlar ve terapi öykülerini anlatmış Dr. Small. Ender görülen vakalar olsa da çok ilginç bulmadım ben. Belki de kendi terapi deneyimlerim çok daha ilginç olduğu içindir.. Yormayan, anı tarzında bir kitap, vakit geçirmek için okunabilir, yok benim vaktim kıymetli derseniz..
