Şu geçeni durdursam çekipte eteğinden,
Soruversem:'Haberin var mı öleceğinden? '
Büyük randevu bilsem nerede, saat kaçta?
Tabutumun tahtası hangi ağaçta?
Dostlarım ev eşyamdı bir bir gitti diyorum,
Artık boş odalarda ölümü bekliyorum.
Son günüm olmasın; dostum, çelengim, top arabam,
Alıp beni götürsün, tam dört inanmış adam.
İnsanlardan bir şey beklemek veya onlardan ümit beslemek, onların kapısını aşındırmak gibi bir zaafa düşmeyesin. Düşersen, ahlâken sükut etmiş olursun.