“İçtikçe daralıyorum. Doğum günüm diye değil. Görmezden gelmekle kaçmak arasındaki bağlantıyı şaşırtıcı bir berraklıkla fark etmiş olduğumdan. Kaçmakta olduğumu da görmezden geldiğimden. Görmezden gelebilmeyi başarmakla gurur duyarken kaçmayı kendime yakıştıramadığımdan. İçimdeki bitmek bilmeyen çelişkilerden. Etrafımı saran yozlaşmadan ne yaparsam yapayım kendimi sığarmayacağımı tüm netliğiyle idrak ettiğimden. Sakıncalı bir film sahnesi gibi kesip atamayacağımı anladığımdan. Hayatımı asla temize çekemeyeceğimi veya beyaz bir sayfa açamayacağımı kabul ettiğimden. Tam da yeni bir ev bakarken. yeniden başlamayı planlarken. Tam da yolun yarısında.”