Cemre
@Distopyatik
Zamanı zamansız yaşayamayanlardan..
Peki ama ya mutluluğun kendisi ödev haline geldiyse?
Mutluluk normatif bir anlam kazanmış bulunuyor, yeni bir norm nakşediyor insanın alnına: Mutlu olmak zorundasın, yoksa hayatın yaşamaya değmez. Mutsuz insan, kendini suçlamaya başlıyor, mutlu hayatın icaplarıyla başa çıkamadığına göre kendinde bir eksik buluyor. Belli ki başarısız olmuş. Başka herkes başarmış görünüyor, en azından bu izlenimi uyandırmak için sıkı çaba sarf ediyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir türlü sonuna gidemiyorduk rüyalarımızın. Korkuyorduk. Korkuyordum. Hayallerinde bile korkar mı insan?
Zamanın Dışında, Boşluğun İçindeMüzik
Ama belki de hataların hepsi benim
Belki de şikayet etmemeliyim
Bütün zayıflıklarım ve başıma bela bu canavarlar
Beni boğmadan onları ben yok etmeliyim
Rear Window
Pencereler sosyal ve zihniyet ekolojilerin oluşturduğu iç ortam ile dış ortam arasındaki yegâne aracıdır.  Dış ortamı irdeleyerek de iç ortamı analiz eder, tanımlar ve anlamdırırız. Gözler ruha açılan pencerelerse, evin pencereleri de binaların gözleridir.
Sayfa 129
Rear Window
Benim burnum bela kokusunu iyi yakalar. Belayı on mil öteden koklayabilirim. Bu dairede bela kokusu alıyorum. Önce bacağını kırıyorsun. Sonra da pencereden dışarıyı izlemeye başlıyorsun. Görmemen gereken şeyler görüyorsun. Bela!
Sayfa 127