YAŞAM SÜRECİNDEKİ genel hızlanma insanın derin düşünme yetisini elinden alır. Bunun sonucunda, ancak tefekkürle bulunma sonucunda açığa çıkabilecek şeyler insana kapalı kalacaktır.
"Hız - ... gizli saklı büyümenin sessizliğine tahammül edememek ... salt nicel bir çoğalma, geçici olmayıp sonsuzluğu açan gerçekten ansal unsurlara karşı körlük."
İyi zamana, "faydasız" şeylerden kurtulmuş ruh erişebilir ancak. Ruhu arzulamaktan kurtaran boşluk zamanı derinleştirir. Bu derinlik her anı Varlığın bütünüyle, onun kokulu ebediliğiyle birleştirir. Zamanı radikal bir geçiciliğe iten şey arzudur çünkü ruhun hızla ileri atılmasına yol açar. Ruh sükunetle durduğunda, iyi zaman meydana gelir.