Dilann
@Dlnblbl
Şu anda okuduğu kitap
Her gün biri çıkar,baslar,benim ben demeye,
Altınları,gümüşleriyle övünmeye.
Tam işleri dilediği düzene girer,
Ecel çıkıverir pusudan:Benim ben, diye.
Çehov'un tiyatro eseri.Elime alıp okuduğum ilk eseri olur.4 perdelik bir oyun.Okurken kendimi tiyatroya gitmiş gibi hissettim.Çehov öyle betimlemiş ki gözümün önünde oynandı bütün sahneler.Karakterler çok fazla.Bu sebeple karmaşıklık oluşuyor.Bir süre sonra oturabiliyorsunuz karekterleri yerlerine.Sayfa sayısı az olmasına rağmen okumam uzun sürdü,sakin bir kafayla okunmalı.Yoksa anlatılanlar kafanızda oturmayabilir.
Konusuna gelecek olursak birkaç konu işlenmişti.
Bir taraftan bir tiyatro eserinin nasıl yazılması gerektiğine dair yoğun bir çatışma vardı.Treplev karakteri üzerinden yapılan bu çatışma cok net bir sekilde görünüyordu.Yeni biçimler denemek istemesine başta en yakını olan annesi eleştiriyordu.
Bir taraftan ise yalnızlaşan insanları,insanların bri şeylerden tatmin olamaması,farklılıklara tuhaf yaklaşma,benzerlik,ölüm-hastalik korkusu vs temaları vardı.Bu konular insanın olduğu her yerde vardı ve var olmaya da devam edecek.
E tabi bir de aşk vardı.Ama karşılıksız olanından.Eserdeki karakterler birbirlerini sevimelerine rağmen uzaklaşıyorlardı birbirlerinden ayrıca.
Eğer bir oyun okuyacaksanız bu kitapla başlamamanızı tavsiye ederim.Sakin bir kafayla okunması tavsiye edilir.
Zamanın iki yüzü var,dedi kendi kendine Hayyam,iki boyutu;uzunluğunu güneşin seyri belirliyor,kalınlığını ise tutkular.
Dünyada mutluluk verebilecek tek şey taze,şiir dolu,insanı hayaller dünyasına çeken bir aşk olabilir ancak!
