nikmet
@DndrAybuke
5 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
"Kısacası aşk denen müessese çetin görünüyordu. Dikenlerden uçurumlardan, fırtınalardan geçiyordu yolu. Dolayısla korkuyordum. İncinmekten, yara almaktan, kırılmaktan...
Ne kadar kaçabilirdi, bilmiyordum. Ama gücümün yettiğince kaçacaktım. Çünkü biliyordum, kapılırsam daha çok yanacaktım."
Reklam
İlk anda uçsuz bucaksız bir karanlıktan ibaretmiş gibi görünen gökyüzünde beliren yıldızlar, dakikalar içinde Balın'ın içinde yeşeren mutluluk gibi belirmişlerdi gökyüzünde.
Sayfa 149
Soğuk ve boğucu bir akşam
Aklımı sandalyede bıraktım
Kendimle sessiz bir yürüyüşe çıktım
Hayat tuhaf
İnsanlar ölü.
Sayfa 173
Beni hatırladın mı?
Rengarenk ışıklarımı...
Hüzünlü tebessümümü...
Mutlu gözyaşlarımı...
Titrek ellerimi...
Ve sana benzeyen kalbimi.
Sayfa 25
