İmam-ı Azam Ebu Hanife Rahimehullah
(Spoiler içerir)
İmam-ı Azam Ebu Hanife
Haniflerin manevi babası,
7 yaşında hafız,
15 yaşına ulaştığında 30 bin hadisi şerif ezberlemiş,
17 yaşında ictihat derecesine nail olmuştu.
30 sene devamlı oruçlu olup,
40 sene gece gündüz sırtını yere yaslamayan, zamanının en fakih en abid en zahid en hayır sahibi kişisidir.
Dini hükümleri doğu ve batıya yayılmasına büyük hizmetlerde bulunmuştur.
Halife’nin ısrarlarına rağmen baş kadılığı kabul etmediği için 70 yaşında iken Bağdat’ta hapsedildi ve orada şehit oldu.
Cenazesini 50 binden fazla kişi kılmış izdiham sebebi ile defni ikindi vaktine kadar mümkün olmamıştır.
Müslümanların sinelerinde kendisine ebediyyen hürmet olunacak bir mevki temin etmiştir.
Ne mutlu ona…
Ve ne mutlu ona tabi olan bizlere…
1984
Her yönden izlendiğinizi düşünün.
Yaşadığınız dönemde alt tabaka ahmak, orta sınıf düşünmekten yoksun yada düşünmekten alıkonulmuş, üst tabaka ise bağlı olduğu düşüncenin zenginlikleri ile yaşam sürmekte.
Yıllardır ülkeniz savaş içinde ve sonucun ne olduğunun önemi olmadan her seferinde zaferin ülkenizden yana olduğu söyleniyor.
Çay, kahve eskide kaldı bunlar artık sizin için lüks.
1/ Savaş barıştır
2/ Özgürlük köleliktir
3/ Cehalet kuvvettir
Bu üç öğreti ülkenizin gerçekliğinin cevabıdır.
Tüm bunların içinde olduğunuz hali yok saymak istediğinizi düşünün.
Böyle bir şansın olabilir mi?
Senin gibi düşünenlerin var olduğunu merak ettiğinde bunu öğrenmen için canını tamamiyle tehlikeye atacağının bilincinde olmalısın.
İki kişinin sevgiyle oluşturduğu çekirdek aile denen bir kavram yok. Çocuk doğurmak ülke sistemi için gereklidir.
Bu kapkara çıkmazdan çıkabilir misin ?
BÜYÜK AĞABEY SİZİ İZLERKEN düşüncelerini etrafa korkusuzca savurabilecek misin?
Winston SMİTH denedi
Özgürlüğüne ulaştı
•
•
•
mı?
《#bugönderibirazcıkspoileriçerir🤯》
Küçük Prens...🤴
Çocuk kitabı diye düşünüp, çevremde yetişkinlerin çokça bahsettiği bir kitap olması sebebi ile okumaya başlayıp bir çırpıda bitirdim. Kitap çoğu kez bana öylesine dersler verdi ki ' ya bu çocuk kitabı zaten, ne gerek var okumaya ' gibi düşüncelerimden utanıp tüm yıldızlardan özür diledim.
Kitapta bahsi geçen 'yetişkinler' beni anlamasalar da, çocuklar beni anlayıp hoş görürler. Çünkü [Çocuklar büyükleri hoş görmeye alışmalı.]
Ve bende [Belki de biraz büyükler gibiyim. Kim bilir, belki de artık yaşlandım.
Sözlerimi bitirmeden önce bir düşüncemi daha paylaşmak istiyorum. Sevgili yazarımız kitabı Léon Werth'in çocukluğuna adayarak sanki tüm insanların çocukluğuna atıfta bulunmuş gibi gibi.🤔Ne de olsa bütün yetişkinler bir zamanlar çocuktu ") öyle değilmi
Son olarak [Çok basit bir sır vereyim şimdi size: Aslolan gözle görülmez. İnsan ancak yüreğiyle baktığında görür. ] Sizde eğer bu kitabı okumayı düşünüyorsanız yüreğinizin gözlerini iyi açın derim Küçük PrensAntoine de Saint-Exupéry