Kader beni yeniden dünya kasırgasına yuvarlayınca, yüreğimi oyalayacak hiçbir şey bulamadım. Boş zamanlarımın tatlı hatırası, beni her yerde izleyerek etrafımda bana gelecek ve servet kazandırabilecek her şeye karşı bir ilgisizliğe, hatta nefrete yol açtı. Karmaşık isteklerimin kararsızlığı içinde daha az umdum ve daha az kazandım ama aradığımı sandıklarımın hepsine kavuşsam da yüreğimin ne olduğunu bilmeksizin susadığı mutluluğu bulamayacağını hissettim .
Dünyanın çarkına çocukluğumda atılmış olan ben, deneyimlerim sayesinde çok geçmeden o dünyada yaşamak için yaratılmadığımı ve kalbimin ihtiyaç duyduğu yaşama kavuşamıyacağımı anladım.