Dogan sunar
@Dogansnr
Kadere inanmak insanı rahatlatır. Gücü burda.
Kadere inanmak insanı sorumluluktan kurtarır. Yanlışı burda.
Kaderle rahatlamak insan çaresizliğinin ürünü. Ya çaresizlik? O neyin ürünü?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
… bu suskunluğun kapkara okyanusunda camdan yapılma çanı içerisinde bir dalgıç gibi yaşıyordu ve dahası, dış dünyaya uzanan halatın koptuğunu ve sessiz derinliğin içinden hiçbir zaman dışarı çıkarılmayacağını şimdiden sezen bir dalgıç gibi yaşıyordu….
Tek kelime söylemesine ve herhangi bir soruyu cevaplandırmasına izin verilmeyen nöbetçinin dışında hiçbir insan yüzü görmüyor, bir insan sesi duymuyordum; gözler, kulaklar, bütün duyular sabahtan geceye ve geceden sabaha kadar hiçbir şeyle beslenmiyordu…
Hayatım boyunca tek bir düşünceye saplanıp kalmış, monoman insanların her türü dikkatimi çekmiştir, çünkü bir insan kendini sınırladığı ölçüde sonsuzluğa da yaklaşmış demektir….
‘Siz hümanistik terapistler, hepiniz avukatların önünde süklüm püklüm oluyorsunuz, zihinsel olarak sakatlanmış hastalarınızı kendi özgürlüklerine sahip çıkmaya zorlarsınız bir de.’…
Sayfa 25
