Doğu Küçük
@DoguKucuk
Tanrı’na hürmet göster,kadınını sev,ülkeni koru…
Mersin
17 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Baba Olduktan Sonra Hamnet’i Okumak
Hamnet isimli kitabı, aynı isimle bir filmin yayınlanacağını gördükten sonra keşfettim. Film hakkında çok iyi yorumlar okuyunca merakım daha da arttı ve filmi izlemeden önce kitabı okumaya karar verdim. Çünkü bende uzun zamandır şöyle bir alışkanlık var: Eğer bir kitaptan uyarlama film ya da dizi çıkacaksa, önce mutlaka kitabını okuyorum. Böylece filmi izlediğimde hikâyenin etkisini çok daha yoğun hissediyorum.
Daha önce de bunu birçok kez yaptım. Yüzüklerin Efendisi, Marslı, Dune, Bird Box, Dan Brown’un kitapları, Usta ile Margarita… Hatta Usta ile Margarita’nın kitabını okuduktan sonra filmini izlemek benim için bambaşka bir deneyim olmuştu. Bu yüzden Hamnet’te de aynı yolu izlemek istedim.
Kitabı temin edip okumaya başladığımda açıkçası beni en çok etkileyen şey hikâyenin kendisinden çok Maggie O’Farrell’ın yazarlığı oldu. Özellikle evladını kaybetmiş bir annenin yaşadığı acıyı, yas sürecini ve iç dünyasını inanılmaz güçlü bir şekilde yansıtıyor. Agnes’in hissettiği o sessiz yıkımı okurken gerçekten insanın içine işleyen bir duygu oluşuyor.
Ben de otuz sekiz yaşındayım ve beş ay önce baba oldum. Bu yüzden kitap beni normalden çok daha fazla etkiledi. Hatta bazı bölümlerde ister istemez kendi oğlumu düşündüm. Sanırım kitabın bende bu kadar derin iz bırakmasının en büyük nedeni de buydu.
Hamnet, konusu itibarıyla beni hayran bırakan bir kitap olmadı belki; ama duyguları aktarma biçimi, kullandığı dil ve yarattığı atmosfer açısından gerçekten ustalık işi bir romandı. Açık konuşmak gerekirse, kolay kolay yapmadığım halde bu kitaba 10 puan veriyorum.
Herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
2026 OKUMA HEDEFİ
1/24 kitap - %4 tamamlandı
1 kitap okudu
24 kitap
293 sayfa
1 inceleme
0 alıntı
9 günde 1 kitap okumalı.
7 Krallık Şövalyesi1000Kitap
George R.R. Martin’in yıllardır okuyamadığım eserlerine sonunda bir giriş yaptım — ama ironik bir şekilde bu giriş, yazarın devasa destanının değil, daha sade ve tamamlanmış bir parçasının içinden oldu. Yedi Krallık Şövalyesi, Martin’in başlayıp da benim bitirdiğim ilk kitabı.
Daha önce Game of Thrones serisinin ilk kitabını okumayı denemiştim. Birkaç bölüm ilerledikten sonra diziyi aynı anda izlediğim için kitaptaki sahnelerin zihnimdeki görsellerle çakıştığını fark ettim. Bu uyumsuzluk beni hikâyeden uzaklaştırdı ve kitabı bıraktım. Sonrasında dizinin finali geldi — benim için büyük bir hayal kırıklığıydı. Üstüne Martin’in “Benim finalim daha farklı olacak” demesine rağmen yıllardır seriyi tamamlamaması, hatta her yıl “bu sene bitiriyorum” deyip bitirememesi… Bu durum, seriyle bağımı tamamen kopardı. Artık o hikâyeye geri döneceğimi düşünmüyordum.
Ta ki HBO’nun Yedi Krallık Şövalyesi dizisinin çekimlerinin bittiğini ve çok yakında yayınlanacağını görene kadar. Üstelik dizinin Martin’in gerçekten yazıp tamamladığı hikâyelerden birine dayanması bana “neden olmasın” dedirtti. Amazon’dan ciltli ve şömizli bir baskıyı 300 TL’ye sipariş ettim. Kitap gelir gelmez okumaya başladım ve birkaç gün içinde bitirdim.
İyi ki de okumuşum.
Kitap, Game of Thrones evreninin kasvetli ve karmaşık entrikalarından çok daha masum bir dönemde geçiyor. Yine de Martin’in üslubunu bilen biri için tamamen masum demek mümkün değil; Westeros her zaman Westeros’tur. Ama ton, ana seriye göre çok daha sıcak ve karakter odaklı.
Sir Duncan the Tall — yani Dunk — dürüstlüğü, sağlam karakteri ve iyi niyetiyle tipik bir “Martin karakteri” olmaktan uzak: iç karartıcı değil, umut veren biri. Egg ise hem sevimli hem de gizemli bir çocuk. Aralarındaki dostluk, yol arkadaşlığı, birbirlerine olan sadakatleri
Reklam