Tuğrul Yılmaz
@Doorr
İnsan kalbinde ne taşıyorsa, dünyaya bakınca onu görür.
Dünyadaki çoğu insan kanıtlanabilir gerçeğin peşine falan düşmez. Gerçek denilen çoğu durumda senin söylediğin gibi güçlü bir acıyıda beraberinde getirir. Dahası çoğu insan acıyı beraberinde getiren gerçeği falan aramaz. İnsanların gereksinim duyduğu, kendi varlıklarının biraz daha derin bir anlamı olduğunu hissettirebilecek hoş rahatlatıcı öykülerdir. İşte bu yüzden dinler ortaya çıkıyor.
Örneğin A dini o kişilerin varlığını daha anlamlı gösterebiliyorsa bu onlar için gerçektir. B savı onların varlıklarını güçsüz, yetersiz bir şey olarak gösteriyorsa bu da sahtedir. B savı somut olarak kanıtlansa bile insanlar muhtemelen o kişiden nefret eder, görmezden gelir hatta fırsatı olursa saldırırlar. Mantıklı ya da kanıtlanabikir olması onlar için hiçbir anlam taşımaz. Çoğu insan kendilerinin güçsüz ve yetersiz varlıklar olduğu duygusunu reddetmek ve yaşamlarından bunu çıkarmak yoluyla hayata tutunurlar. Henüz gerçeği insanlar hazmedemez.
Belli bir yaşı geçince yaşam dediğin, sahip olduğun şeyleri sürekli olarak kaybettiğin bir süreçten öteye geçmez hale gelir. Önemli şeyler birer birer tarağın dişlerinin dökülmesi gibi insanın ellerinden kayıp gider. Sevdiğin insanlar, önce biri sonra diğeri, hayatından yok olup giderler.