Ben ne olursa olsun ait olduğum oramın hep kıyısında duran ve yalnızca bir parçası olduğu kalabalığı değil aynı zamanda yanı başındaki büyük boşlukları da görebilenlerdenim. İşte bu nedenle tanrı yı onlar gibi büsbütün terk etmedim. ama insanlık düşüncesini de kabullenmiş değildim kesinlikle
Tutsaklığımın sessiz pencerelerinden gördüğüm bütün salıncaklar dalların üzerinden aşırtılmış,şimdi öylece sarkıyor,en tepeye dolanmışlar,yani firar ettiğimi düşleyecek olsam zamanı aşmak için güvenebileceğim salıncaklarım bile yok