Özlem Kiras
@Dora_
-
Ankara
22 okur puanı
Eylül 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İhtimaller...İçimizde barındırdığımız potansiyele bağlı. Potansiyel demekse, umut demektir. Kendimden çok şey bulduğum bu kitapta, içimde barındırdığım potansiyelin bir kez daha farkına vardım. Bugün otuz yaşıma tam olarak dört ay kala, zamanın ne kadar acımasızca ve hızla yittiğini düşündüğüm bu sıralarda, herkesin hayatındaki eksikliklerden ya da pişmanlıklarından yakındığı ve sizi de içine çekmeye çalıştığı bir kaos zamanında, bu kitap, okurken asla bitmesini istemediğim bir kitap oldu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Karen Horney'in olan bu kitap hakkındaki izlenimlerim 'iyiymiş kitap'tan başlayıp 'vay canına'ya doğru giderek yükselen bir grafiğe benzer. Konusu bakımından kitabın adı yeterince açıklayıcıdır aslında: Günümüzün nevrotik kişiliği. Peki, nedir bu nevrotik kişi?
Kitaptan alıntı yapmadan, kendi anladıklarıma güvenerek diyorum ki, nevrotik kişi, bütün yoğunluktaki duygularını, düşüncelerini ve davranışlarını hem kendi tarafından hem de başkaları tarafından abartılı bir şekilde yaşayan insandır. Aslında nevrotik kişi, son derece hassas olmasına rağmen çok da güçlüdür ve bu gücüyle birlikte kendini bile devirebilmektedir.
Kitabı okurken, yazarın çalışma hayatı boyunca edindiği bilgileri size muazzam ve sistematik bir şekilde veriyor olmasına şaşırıyor ve yazara karşı büyük bir minnet duyuyorsunuz. İlk sayfalardan aklınıza takılacak o soruya- "ben de mi bir nevrotiğim aslında?" sorusuna- sayfaları çevirdikçe bazı cevaplar bulacak, ister yirmi ister kırk isterseniz altmış yaşınızda olun hayatınız boyunca kendinizde olan bazı düşüncelere, davranışlara ve hatta duygulara bazı anlamlar bulmaya çok yakın olacaksınız.
Okur, kitapta kendisiyle ilgili bazı sorulara cevap bulurken bir yandan da çevresinde olan diğer kişi ve olaylara karşı bakış açısında bazı değişikliklerin olacağını gizliden gizliye hissedecek. Çünkü kendini anlamaya başlayan okur, çevresine karşı da daha anlayışlı bir duruma gelecektir. Ne var ki kendini anlamak demek, sorunu çözmek demek değildir. Kitapta bu soruna karşı, yani nevrozlara karşı, gerek kendi yaşantısından gerekse kendi hastalarının yaşantısından çok güzel örneklerle, bu soruna karşı kişiye dürüst ve yalın bir şekilde neler yapılabileceği hakkında bazı noktalara değiniyor. Ancak, elbetteki kişi, yalnız kendisi bunu isterse yeterince doyum
Bu kitabı 4 ay önce falan okudum, yıllardır kütüphanemde durmasına rağmen ve çok geç okuduğum için pişman olduğum bir kitap. Aslında kitabı uzun uzun incelemek isterdim, ancak zaten kitabın güzelinden anlayan bu kitabı her şartta sever diyorum.
Kitabın konusunu çok güzel özetleyen, kitabın içinde geçen çok hoş bir kısım var:
"Kitabı aldı ve kıtayı yavaş yavaş, yüksek sesle okudu:
"Yaşam sevgisinden de
Umut ve korkudan da azade
Herhangi birisine tanrıların
Çarçabuk sunarız şükran
Yaşam ki ebedi değil
Dirilmez ölenler asla
Ki en yorgun ırmak da
Güvenle döner denize bir yerde."
İkinci kere okumaya başlayıp bitirebildiğim bir kitap oldu. İkinci kere başlayıp öyle bitirmemin sebebi ilk okumaya çalıştığım zamanki halimden farklı oluşum. Eğer yaşınız 18 yaş altı veya kendi paranızı kazanmıyor ya da para kazanmanın önemini henüz kavramamış iseniz bu kitapta anlatılan, çokça abartılmış o şaşalı dönemin özellikleri size samimi gelmeyebilir ki, ilk seferde okumaya başladığımda yarım bırakmamın sebeplerinden biri buydu. Ancak, o muhteşem Gatsby'nin karakteristik özelliklerinden ilham almamak mümkün değil bence. Lakin bazı yönlerine de acımamak elde değil. Ancak benim en sevdiğim karakter, olayı anlatan Nick idi. Bence asıl muhteşem olan oydu.
